Column Aaf Brandt Corstius

Aan het begin van mijn middelbareschooltijd was iedereen zo homofoob als de neten

Tv-columnist en -gezicht Angela de Jong laat graag dingen vallen in haar columns in het AD. Namen laat ze bijvoorbeeld graag vallen – voornamen, want zij kent Matthijs, Jeroen en Marc-Marie allemaal persoonlijk, dus dan noem je er geen achternamen bij.

Ook laat ze graag vallen dat ze veel Hilversums insidersnieuws opvangt: zo wist De Jong bijvoorbeeld al ver voor de rest van de mensheid wie er als ‘Eva’s’ plaatsvervanger genoemd werd, en ook ‘dat hij/zij heel erg twijfelt’. Smeuïg was dat.

Dat hoort erbij als tv-columnist nieuwe stijl. Dat je niet alleen maar ouderwets lineair tv zit te kijken, wat verder ook niemand meer doet, maar dat je er een extra dimensie aan geeft: je eigen ervaringen als tv-persoonlijkheid in de wereld van de, zoals nuchtere Angela dat noemt, ‘opgeblazen ego’s, streng bewaakte imago’s en een boel valse lucht’. Dat De Jong in die afschuwelijke wereld avond aan avond wil aanzitten aan talkshowtafels, toont aan hoe veel ze overheeft voor haar vak.

De Jong had nu een column over Fidan Ekiz, De Jong zegt gewoon Fidan, die had bedankt voor de baan als presentator voor de nieuw te vormen talkshow op de NPO. Ekiz was volgens De Jong menselijk, een stevige persoonlijkheid, en ze had ‘flair, lef waar de duvel nog jaloers op is, relativeringsvermogen, een mening (ook zo fijn), een ingebakken journalistiek kompas en een glimlach waar je verliefd op wordt’. En toen liet De Jong dat zinnetje vallen: ‘En nee, ik ben niet lesbisch.’

Dat zinnetje resoneerde in mijn hoofd, want ik wist niet precies wat ik ervan vond, maar ik voelde wel dát ik er iets van vond. Na een tijd herkauwen wist ik het: ik vond het zo jaren tachtig!

Het transporteerde mij rechtstreeks terug naar het begin van mijn middelbareschooltijd. Iedereen was toen zo homofoob als de neten. Elke keer als je als meisje iets aardigs zei over een ander meisje – ‘Wat zit je strakke spijkerbroek goed’, ‘Wat een geweldige fluorescerend-gele Naf Naftrui heb jij aan’ – moest je er onmiddellijk als disclaimer achteraangooien: ‘Ik ben niet lesbisch hoor!’ Dit tot hilariteit van allen, want natuurlijk was niemand lesbisch, niemand was ook homo, dat kon helemaal niet, alhoewel, dat kon wel, maar dat ging niemand in elk geval ooit zeggen.

Angela de Jong, inmiddels op de rijpe leeftijd van 45, leeft in een land, of in elk geval in een milieu, waar je gerust L, G, B, T, Q, + en binnenkort vast ook de rest van het alfabet mag zijn. Maar toch voelt ze nog steeds de aandrang om, als ze een andere vrouw complimenteert met haar mooie lach, te benadrukken dat ze zelf niet lesbisch is.

Dat geeft wel aan hoe veel werk er nog aan de winkel is voor de L’s, de G’s, de B’s, de T’s, de Q’s, de plussen en vooral de rest van de mensheid.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden