ColumnAaf Brandt Corstius

Aaf voelt zich steeds meer verbonden met Anouk

Ik ben fan van Anouk in de zin van de Engelse uitdrukking ‘she grows on you’. Het is net als met ingewikkelde wijn, of spruitjes, of bepaalde visgerechten; je moet er wat ouder voor zijn om het helemaal te begrijpen en te omarmen, en dat lukte mij lange tijd niet (massa’s anderen wel, moet ik ze nageven) en nu wel.

Misschien helpt het dat ik eindelijk heb beseft dat Anouk en ik even oud zijn, en ook dat we allebei over nogal veel kinderen beschikken – al heeft zij er zes van zichzelf en ik vier waarvan twee van mezelf en twee stief. Maar toch. Een gevoel van verbondenheid, dat ik misschien minder had toen zij nog in een rode beha stond te headbangen en ik daar niet-begrijpend naar stond te kijken op Pinkpop.

Vrijdag verveelde Anouk zich blijkbaar, ze zat ongetwijfeld bij de eeuwigdurende opnamen van The Voice, en ze stelde haar Instagramaccount open voor vragen van volgers die haar, dat was de voorwaarde, niet al in interviews waren gesteld. Haar volgers draaiden daar hun hand niet voor om en kwamen al gauw op de proppen met de belangrijke vraag naar welk concert in het verleden Anouk zou reizen als ze over een teletijdmachine zou beschikken.

Zo volgden er nog talloze vragen, die ze allemaal beantwoordde, op zijn Anouks. Dus kortaf, maar duidelijk en eerlijk. Twee antwoorden bleven me nogal bij.

Ten eerste zou Anouk, als ze bij The Voice of Holland iets mocht veranderen, willen dat je die draaistoel ook terug kunt draaien. Dus je draait als jurylid om voor iemand die met de zoveelste hese Adele-stem staat te zingen, vervolgens heb je spijt, en dan draai je terug. Anouk zei erbij dat ze dit al een paar seizoenen aankaart bij The Voice, en dan vraag ik me toch af: John de Mol, waar zit je met je hoofd? Dit is toch een briljant concept? Dat je eerst de spanning hebt van ‘Gaan ze draaien?’, en vervolgens de veel sadistischer en spannendere spanning van ‘Gaan ze terugdraaien?’

Een andere vraag die Anouk, tussen vragen als ‘Doet u aan skiën?’ (het is Anouk, mensen) en ‘Hoe kom je aan de namen van je kinderen?’ (‘Bijbel en film’) door beantwoordde, was: ‘Welke bevalling is je het meest bijgebleven?’

Daar kwam een iets langer antwoord op: ‘Van Sion, (nu 5 jaar). Ik was alleen aan t bevallen, niemand erbij. Zelf de navelstreng doorgeknipt. Ik vond het best eenzaam en teleurstellend, maar achteraf ook veel kracht uit kunnen halen. Ook dat kan ik dus alleen.’

Ik wil me nergens mee bemoeien, Anouk, maar die laatste zin is een titel. En dit verhaal is een lied.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden