Aaf speelt het privacyspel: Ik weet zeker dat Instagram me afluistert

Aaf Brandt Corstius

Het is een leuk gezelschapsspel: tegen elkaar opbieden over hoe weinig privacy de mens heeft. Het wordt al een tijd gespeeld, maar nu, met Facebook dat steeds meer de duivel blijkt te zijn en de sleepwet, wordt het fanatieker gespeeld dan ooit. Ik moet altijd denken aan mijn stiefmoeder, die mij mijn hele jeugd heeft verbeterd als ik praaivesie zei, want het is dus prih-vuhssie. Maar dat weet niemand. Misschien moet Facebook dat de wereld middels subliminale boodschappen eens duidelijk maken.

Enfin, mijn input bij dit leuke spel is altijd: ‘Ik weet zeker dat Instagram me afluistert.’ Ik heb dat al eens op deze plek uiteengezet, dus ik zal het niet nog een keer uitgebreid doen, maar mijn voorbeeld is de Swim Gym. Ik praat nooit over de Swim Gym (het is gewoon een zwembad, maar dan met een goed bedachte merknaam waardoor er allemaal BN’ers op zwemles gaan), ik ga nooit naar de Swim Gym en ik google de Swim Gym nooit, maar toen ik het er één keer over had gehad, kreeg ik de volgende dag meteen een advertentie voor de Swim Gym op mijn Instagramaccount. Supereng.

Sinds kort heb ik nog een verhaal voor het Privacyspel, opgedaan op een van de wellicht, maar wellicht ook niet, paranoïde mediapodcasts die ik volg. Als je op internet iets zoekt, bijvoorbeeld een wasmachine, schijnt Amazon die wasmachine alvast klaar te zetten in een distributiecentrum bij jou in de buurt, zodat hij meteen bij je bezorgd kan worden als je besluit hem te bestellen.

Ik moet hier eerlijk bij zeggen dat ik bij dit verhaal altijd een heel gealarmeerd toontje aansla, maar tegelijkertijd niets fijner vind dan internetgoederen die binnen een dag bezorgd worden.

Iemand met wie ik laatst het Privacyspel aan het spelen was, bood sterk tegen dit verhaal op. Zij vertelde dat Amazon zelfs producten bij mensen bezorgt die de mensen helemaal niet besteld hebben, maar die ze op basis van hun zoekgeschiedenis vast wel willen hebben. (In mijn geval zou dat een Japans boekje over Zweedse interieurs zijn, een feministisch pamflet over honger, een boek over hoe hard Kenianen kunnen rennen en een vloerpuzzel met giraffes en olifanten.)

Ze bezorgen dus gewoon iets, in de hoop dat de ontvanger zegt: ‘Gunst, een Japans boekje over Zweedse interieurs, Amazon, ik hou het gewoon, waar kan ik met één klik blindelings afrekenen?’

Ook hierbij moet ik vermelden dat ik weer een mengeling van zwaar overtreden privacy en toch een soort verjaardagsgevoel zou ervaren als er een postbesteller voor mijn deur stond met niet bestelde spullen die een schot in de roos waren.

Trouwens, nadat ik het Privacyspel met die vrouw had gespeeld, kreeg ik opnieuw een advertentie voor de Swim Gym. Ik zal er nooit heengaan. Dat is mijn daad van verzet.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.