Column Aaf Brandt Corstius

Aaf gaat steeds meer op haar man lijken: ‘Zo'n couple face is wel problematisch’

Er zijn dingen die je maar beter niet kunt weten over het menselijk lichaam. Dat je neus groeit, bijvoorbeeld. Ook als je volwassen bent. Of dat je oorlellen ook altijd blijven groeien: 0,22 millimeter per jaar. Of wat voor dieren er in je wimpers kunnen leven. Of dat je op je man of vrouw kunt gaan lijken met het verstrijken van de tijd.

Dan van die neus, die oorlel en die wimperdieren wist ik al, maar ik wist niet dat je op je man of vrouw kunt gaan lijken en dat daar zelfs een term voor is: couple face. Ik wist wel dat je op je hond kunt gaan lijken. Maar ik heb geen hond, dus dat risico bestaat niet. Mijn katten zijn allebei heel mooi, dus dat zou ik niet erg vinden.

Maar couple face is natuurlijk wel erg. Kijk, ik vind mijn man hartstikke knap (eergisteren vergeleek ik hem nog met een Egyptische topvoetballer in de bloei van zijn leven) maar het lijkt me raar als we hetzelfde gezicht krijgen. We hebben, volgens vrienden, al dezelfde manier van praten – iets lijzigs. Daar is niks meer aan te doen. Maar als we hetzelfde gezicht krijgen, wordt het problematisch.

Ik las over couple face op de Instagramaccount van Eva Chen, die een hoge pief is bij Instagram en daardoor waarschijnlijk contractueel verplicht om de hele dag verslag van haar leven te doen via foto’s en filmpjes. Ik ken haar kinderen, Ren en Tao, inmiddels beter dan mijn eigen kinderen, en ik weet van haar man Tom ook veel, al wil hij niet graag op de foto.

Maandag had Eva een foto van Tom geplaatst en daaronder had iemand geschreven dat ze couple face hadden.

Ik keek nog eens goed. Het was waar. Eva is Chinees-Amerikaans en Tom (waarom weet ik dit allemaal? het is vast niet gezond) is een Brit. Met een baard. En toch had die volger van Eva gelijk: ze leken ontzettend op elkaar. Dezelfde oogopslag, hetzelfde kleine lachje. Dezelfde manier van nogal intens in de camera kijken.

Het lijkt me ook logisch dat je, als je de hele dag in elkaars omgeving verkeert, hetzelfde uit je ogen gaat kijken, misschien op dezelfde manier gaat glimlachen. Ik had ooit een vriendin die altijd knorde aan het eind van een lachsalvo en na verloop van tijd ging ik dat ook doen.

Ik dacht aan stellen die ik kende en kon er wel een paar verzinnen die al een beetje couple face hadden. Of misschien was het meer couple uitstraling. Dat je hetzelfde loopt, je rugzak op dezelfde manier draagt, op dezelfde manier lacht om een grap.

Ook wel aandoenlijk, eigenlijk.

Straks zijn we allemaal oud en grijs, met lange oorlellen en druipneuzen, en kan niemand ons meer uit elkaar houden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.