10+ voor mijn negerinnenbillen. Heerlijk

Ik verheug me op het lezen van de roman van Robert Vuijsje, die net zo geïntrigeerd is door de zwarte vrouwen in de Bijlmer als ikzelf.

Nu ik een interview met Robert Vuijsje heb gelezen, denk ik een schrijver te pakken te hebben die de Bijlmer en haar zwarte vrouwen net zo intrigerend vindt als ik. Ik verheug me op zijn roman Alleen maar nette mensen. Ik laat mijn komende leesplezier dan ook niet voortijdig verstoren door recensies, slechte noch goede. Ik heb ze zorgvuldig gemeden.

Opgedrongen

Het artikel van Anousha Nzume is mij echter zodanig opgedrongen (het is de forwardmail van de week van het (zwarte) vrouwennetwerk) dat ik er niet onderuit kom. Ik begrijp Nzume niet. Ik begrijp niet wat er tegen het opvoeren van een personage is dat van alles vindt over zwarte vrouwen; leuke, niet zo leuke en helemaal geen leuke dingen.

Ik ben een zwarte vrouw en ik laat me niet uit het veld slaan door wat een hoofdpersoon in een roman vindt over zwarte vrouwen of negerinnen, zoals hij ze noemt. Ik heb, in tegenstelling tot Nzume, geen hekel aan dat woord, maar dat komt waarschijnlijk omdat ik weet wat en wie ik ben en daar ook trots op ben.

Bounty
Ik val niet in de categorie Sheridaketting (onder andere maat 46, cup 95F, weinig kleding) en ook niet in de categorie Bounty (onder andere hoogopgeleid, voorkeur voor witte mannen). Volgens Nzume zou ik volgens het boek dus niet bestaan, evenmin als zij.

Ik heb geen boek van Robert Vuijsje nodig om mij uit te leggen wat of wie ik ben en al helemaal niet om mijn bestaan te bevestigen. Voor zover ik weet is Alleen maar nette mensen een roman en niet een antropologisch naslagwerk over den zwarte mensch.

Koloniaal
En zou het koloniaal seksisme uitlokken? Ik moet het boek nog lezen, maar ik betwijfel ten zeerste dat een roman koloniaal seksisme kan uitlokken. En bij wie dan?

Bij Matthijs van Nieuwkerk, die terecht wijst op het feit dat Vuijsjes hoofdpersoon op het soort vrouw valt dat al dat beestachtige blijkbaar prima vindt? Of zouden lezers van het boek ineens alle zwarte vrouwen in twee categorieën gaan onderverdelen? Er zijn meer categorieën. Ze verschillen nogal van man tot man, is mijn ervaring.

Metro

Van de week op weg naar de metro in Amsterdam liep een man achter mij. Hij keek, stel ik mij zo voor, want het zal allicht niet over mijn welgevormde rug zijn gegaan, naar mijn negerinnenbillen en zei in het voorbijlopen: ‘Dame, je krijgt van mij een 10+. Als ik meer kon geven, had ik dat gedaan. Maar dat kan niet. Anders zou het slijmen zijn.’

Ik lachte hem hartelijk toe. Ik vond zijn opmerkingen creatief, complimenteus en humoristisch, zonder over de schreef te gaan. Dat is, als ik het gemiddelde vrouwenblad mag geloven, de ultieme combinatie. Mijn dag kon niet meer stuk. Ik bevond mij zeer content in de categorie 10+. Of is dit seksistisch?

Kijken
We hebben hier iemand die blijkbaar valt op negerinnenbillen, die in ieder geval geniet van het kijken naar negerinnenbillen. En ik geniet van zijn opmerking en ben de rest van de dag blij. Al dat trainen van de billen werpt vruchten af. En dat op mijn bijna 40ste. Overigens is de man in kwestie een brother uit Suriname, een zwarte man.

Alleen maar nette mensen is een fictief verhaal met, naar ik hoop, realistische en actuele elementen. Ik verheug me op dat boek en zal alle seksistische opmerkingen die ik ga tegenkomen niet op mezelf betrekken. Ik stel voor dat alle andere lezers dat ook niet doen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden