LAAT HET STOPPENEmma Curvers

1 april lag te verzuipen en wij wierpen het een motorblok toe

Niet alle moderne verschijnselen hoeven we goed te keuren. Er zijn zaken waar we ons tegen kunnen, nee móéten verzetten. Deze week hoopt Emma Curvers dat 1 april een stille dood sterft. 

Ach, hoeveel feest er al niet is vergald dit jaar. Op Koningsdag hebben we uitbundig met ons vlaggetje gezwaaid achter de vitrage, met Bevrijdingsdag heb ik op mijn balkon met een lauw biertje in mijn hand naar witte reggae geluisterd, en zondag zullen we een volledig steriele videovisite organiseren voor moeder de vrouw. ‘We halen het later in’, zeggen we dan, tegen beter weten in. Al dat feest komt natuurlijk nooit meer terug.

Toch is er één afgelaste feestdag waar je geen mens over hebt horen piepen, die met grote opluchting is weggemoffeld. Zelf zag ik pas op 48 maart dat het april moest zijn, en dat het dus ook 1 april moest zijn geweest; was ik dwars door alle practical jokes en toet-toet-boing-boing heengeslapen? Nee hoor. Ik herinner me wel dat ik opving dat Dr. Oetker een pizza met vissticks lanceerde, en ik dacht: goh, lekker. Achteraf gezien moet dit de enige laffe 1 aprilpoging zijn geweest.

En daar hebben we direct het probleem van de 1 aprilgrap: die leefde pre-corona alleen nog onder 12-minners en multinationals die even mochten laten zien dat ze heus uit leuke mensen bestaan. Of nou ja, hun reclamebureau moest dan verzinnen hoe leuk ze ongeveer waren. De meeste grappen kwamen uit een brainstorm van drie creatives, waarna dertien nerveuze communicatie-akela’s de laatste scherpe randjes botvijlden met de brand identity-bijbel in hun hand.

Wat je dan overhield: chips met pepermuntsmaak. Verf met Zwitsal-geur. Zwangerschapsvitaminen voor mannen. En rond lunchtijd is er altijd wel een website met een gat in de programmering, die het mopje braaf herhaalt (‘nieuw: visstickpizza!’), als het meezit zelfs twee keer (visstickpizza bleek een grap!). Veel goedkoper dan adverteren. O ja, da’s een 1 aprilgrap, dacht je als je dat achter je bureau las, tenzij je net even te lang boven de whiteboardmarker had gehangen, nou, dan hadden ze jou mooi tuk.

Tot dit jaar dus. Google, voorgaande jaren grootgrutter in Google-gerelateerde 1 aprilgrapjes, schreef in een uitgelekte interne mail dat alle ‘gecentraliseerde plannen’ voor 1 april moesten worden stopgezet, ‘ook in de subteams’. Uit respect voor de mensen die vechten tegen het coronavirus, uiteraard. Eigenlijk hadden ze dat uit respect voor de humor moeten doen. Iedereen volgde Googles voorbeeld en zo werd het eindelijk de plechtige 1 april waar iedereen al jaren naar snakt.

Een goede grap doet nou eenmaal vaak een beetje pijn, en dit voorjaar hadden we wel genoeg geleden. De lontjes waren kort, tranen zaten hoog, we konden er gewoon even niets meer bij hebben, ook geen visstickpizza die niet doorgaat.

Niemand wilde 1 april inhalen, niemand eiste een tegoedbon. De uitgerangeerde clown lag stilletjes te verzuipen en wij wierpen hem vanaf de kade een motorblok toe. Bedankt 1 april, het is beter zo.

Een uitzondering zouden we kunnen maken voor kinderen en Het Jeugdjournaal. Ik memoreer graag de 1 aprilgrap van Het Jeugdjournaal, dat in 1993 drommen kinderen naar een museum stuurde waar een mummie tot leven zou zijn gewekt. ‘Lullig’, reageerde een beduusd kind voor de camera. ‘Een klotestreek.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden