'Wij zijn op weg, het gaat goed met Nederland'

Kan iemand positief zijn over deze tijd, met de verschrikkingen van 9/11, de moorden op Fortuyn en Van Gogh, en de wandaden van Anders Breivik? Ja, dat kan.

© THINKSTOCK

Is het mogelijk dat er in deze tijd iemand is die vindt dat het goed gaat met Nederland en de wereld? Kan het dat er iemand bestaat die een voorstander is van globalisering en een verenigd Europa en ondertussen bij de laatste verkiezingen op Geert Wilders heeft gestemd? Bestaat het dat er een beschaafde gematigde westerling rondloopt die zich een voorstander van de doodstraf noemt? Op deze vragen kan ik met ja antwoorden, om de doodeenvoudige reden dat ik zelf die persoon ben.

Positieve aard
Ik voel de behoefte verslag te doen van mijn overtuigingen en durf dat ook omdat ik niet onzeker ben over mijn identiteit, zoals velen blijkbaar, omdat ik niet bang ben voor invloeden van de islam en omdat ik van nature een positieve en revolutionaire aard heb. Ik voel mij namelijk wel thuis in deze tijd van hoop, dynamiek en verandering.

Een tijd van hoop, dynamiek en verandering? Hoe durf ik het te zeggen? Om mij heen hoor ik heel andere geluiden en beschouwt men het begin van de 21ste eeuw als somber en paniekerig, apocalyptisch bijna. Ik kan echter niet anders dan positief uitkijken uit naar het moment dat er één wereld is waar we met zijn allen zorg voor dragen. Dat die gaat komen staat voor mij vast. De economie en de informatietechnologie gaan daar voor zorgen.

Laat ik kort schilderen wie ik ben. Ik ben een blanke, goed opgeleide en bemiddelde man van 54 jaar, wonend in een rijke buurt in een rijk dorp in een van de rijkste landen van de wereld. Ik heb een vrouw en twee gezonde zonen, leuk afwisselend en niet zwaar werk, verschillende hobby's en een goede gezondheid. Ik stam uit een intellectueel gezin, maar heb die sfeer achter me gelaten en houd mij professioneel bezig met amusement in het theater en op televisie in de breedste zin van het woord. Een droombaan heb ik, nog steeds, ondanks alle bezuinigingen. Die overigens helemaal zo gek nog niet zijn. Creativiteit leeft immers van beperkingen. Maar dat terzijde.

Met politiek heb ik mij eigenlijk nooit beziggehouden, niet in de laatste plaats omdat mijn verwekker in en tijdens de oorlog enthousiast carrière heeft gemaakt bij een inmiddels bepaald niet meer zo populaire politieke partij, met ruime gevolgen voor zijn omgeving en zijn kroost. Ik heb nu echter het gevoel dat er in deze democratie niemand is die mijn stem vertegenwoordigt, dus laat ik 'm zelf maar even horen.

Gevaar
Waarom het naar mijn idee goed gaat met Nederland en de wereld? Heel simpel: ik kijk naar mijn zonen en besluit tevreden dat zij minder gevaar lopen dan ooit. Toegegeven, in de jaren vijftig van de vorige eeuw was het nog net iets veiliger dan nu - het scheelt niet veel - maar verder zijn alle tijden van de 2000 jaar menselijke geschiedenis die wij overzien veel gevaarlijker geweest, zeker voor jonge mannen.

De kans dat er nu of in de toekomst binnen Europa oorlogen uitbreken - jonge-mannen-killers bij uitstek - is namelijk extreem klein geworden. En ga maar na, het is bij lange na nog geen honderd jaar geleden dat dat heel anders was. Er is dus sprake van enorme vooruitgang in een enorm tempo.

Natuurlijk danken wij deze zegening aan de voortschrijdende globalisering. Economische afhankelijkheid maakt dat wij er wel voor zullen waken ruzie te maken met onze buurlanden, en straks willen wij met iedereen vrienden blijven, omdat het onze klanten zijn en wij de hunne. Een schitterend systeem.

En hadden we soms gedacht dat de eenwording van Europa, of straks zelfs die van de wereld, van een leien dakje zou gaan? Natuurlijk niet. Al die hobbels horen er natuurlijk bij. Het gedoe met Griekenland en de euro, de problemen van de Amerikanen, de Arabische lenteperikelen, noem maar op, het zijn allemaal heel normale kinderziektes en er zullen er nog vele komen. Het hoort erbij, het is natuurlijk, we zijn op weg.

Rationeel
Hoe kan ik positief zijn over deze tijd, met de verschrikkingen van september 2001, de moorden op Fortuyn en Van Gogh en de wandaden van Anders Breivik? Ben ik dan niet bang dat die zonen van me het slachtoffer worden van zoiets verschrikkelijks? Natuurlijk ben ik dat, maar ik dwing mezelf rationeel te zijn en weet dus dat de kans dat zij slachtoffer worden van een terreurdaad klein is, in ieder geval enorm veel kleiner dan als er oorlogen zouden woeden op ons continent. En helemaal zonder gevaar leven, het zal niet bestaan. Dramatische wendingen behoren nou eenmaal bij het concept van het verschijnsel mens, net zoals uit frustratie voortkomende wreedheden bij menselijkheid horen.

Vervolgens, hoe kan iemand die zo vol is van de voordelen van de globalisering, zijn stem uitbrengen op Geert Wilders? Ook daarop is het antwoord simpel: ik voel mij in hart en nieren een liberale democraat en ben van mening dat het gedachtegoed van deze politicus gediscrimineerd wordt, net als de persoon. Hij vervult een duidelijke en nuttige rol in de loop der dingen en hem politiek of sociaal uitsluiten druist in tegen alle beginselen van het democratisch systeem.

En laten we wel wezen, hij heeft op een aantal fronten heel zinnige dingen te zeggen. Niemand wil immers beweren dat het rechtvaardig is dat er meer belastinggeld gaat naar een criminele gevangene dan naar een hulpeloze bejaarde. Om maar een populair onderbuikenvoorbeeld te noemen. De heer Wilders schudt ons wakker op een aantal fronten en daar moeten we hem dankbaar voor zijn. Hij wordt harder gediscrimineerd dan de allochtonen in ons land en verdient daarom bescherming en zelfs onze lof en waardering.

Voorstander

Ten derde, de doodstraf. Ik ben daar een voorstander van. Voornoemde Anders Breivik mag natuurlijk niet over 20 jaar weer op vrije voeten worden gesteld en ook niet over 30 jaar. En wat heeft het voor zin hem in leven te houden? Het kost veel geld en dat hebben we hard nodig voor voornoemde bejaarden. Ik noem dat niet cynisch maar praktisch.

Ook Robert M. is wat mij betreft serieus genomineerd voor een injectie. Het zich in de toekomst als een trage olievlek verspreidende leed dat deze man heeft aangericht is bijna niet te overzien. Baby's tot bloedens toe verkrachten heeft enorme gevolgen voor de ontwikkeling van hun persoonlijkheid en alle mensen die met hen te maken krijgen. En wellicht zit daar dan een nieuwe Anders Breivik tussen. De grootste fout is tenslotte de eerste fout.

Ik weet dat het flinke stappen gauw thuis is, maar de vader van de Noorse massamoordenaar had al vijftien jaar geen contact gehad met zijn zoon. Dat lijkt me niet goed. Hoogstwaarschijnlijk vormen gelukkige en evenwichtige kinderen namelijk geen gevaar voor de mensheid.

Ouderwets

Het zal wel burgerlijk en ouderwets klinken, maar het gezin beschouw ik daadwerkelijk als de hoeksteen van de samenleving en dan heb ik het niet over economie, maar over de emotionele en relationele fundering die elk mens nodig heeft. In een gezin gelden regels en worden de leden ervan gedwongen samen te leven. Op basis van veiligheid kan daarmee dan worden geëxperimenteerd, tot de volwassenheid bereikt wordt. Wie dat gemist heeft, kan een gevaar voor zijn omgeving en de maatschappij vormen. Blijkbaar.

Soms moeten we in de opvoeding hard straffen. Die vervelende Marokkaanse jongetjes die de boel verpesten voor de anderen, moeten snoeiharde draaien om hun oren krijgen, letterlijk en/of figuurlijk. Dat hoort bij hun vergrijpen en bij hun machocultuur, dat begrijpen ze, dat verwachten ze. We moeten daar niet zo moeilijk over doen, zo teer zijn de kinderzieltjes en de allochtonengevoelentjes nou ook weer niet. Ik heb een van mijn zonen ook wel eens een harde schop gegeven. Die hem overigens geen pijn deed, maar wel mijn teen brak.

Dat was het. Ik heb dit stukje geschreven omdat ik het niet eens ben met wat de mensen om me heen zeggen en roepen en beweren, omdat ik mijzelf nergens vertegenwoordigd zie in een politieke partij en er geen politicus is die mijn mening verkondigt. Maar het is dus geen klaagzang, zeker niet, ik ben namelijk blij met het klimaat waarin ik leef, omdat ik geloof, hoop en zie dat er verkoeling begint te komen in de discussies over hete hangijzers. Het gaat goed met Nederland, het gaat goed met de wereld.

Haye van der Heyden is schrijver van toneelstukken en televisieseries.

 Wilders schudt ons wakker en verdient daarom bescherming en zelfs onze lof  
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.