Opinie

'Voetballers zijn zelf schuldig aan geweld langs de lijn'

Mede door slappe clubscheidsrechters, bestuurders en de KNVB is er nog altijd veel voetbalgeweld, schreef schrijver Özcan Akyol. Vooral de voetballers zelf zijn schuldig, vindt journalist Wesley Meijer.

Beeld anp

Schrijver Özcan Akyol stelt dat amateurvoetballers zich blijven misdragen, omdat saboterende clubscheidsrechters, wegkijkende clubbestuurders en de slappe KNVB niet ingrijpen. Akyol trekt een aantal goede conclusies, maar slaat soms ook de plank volledig mis.

Excessencijfers
De KNVB doet vermoeden dat de sfeer op de voetbalvelden verbetert. Dat meent de voetbalbond te kunnen zeggen aan de hand van de excessencijfers die de KNVB zelf halfjaarlijks presenteert. Die laten elke keer zien dat het aantal buitensporige fysieke of verbale geweldsincidenten afneemt.

Maar aan die cijfers moet worden getwijfeld, schrijf ik in mijn boek Oorlog langs de lijn. Of er meer of minder wedstrijden waren, vermeldt de bond niet, net als op welk niveau de excessen plaatsvinden.

Dat is van belang, omdat tachtig procent van de 1,2 miljoen voetballers op recreatief niveau speelt waar vaak niet-officiële arbiters de wedstrijden leiden. Zij geven stelselmatig de incidenten niet door aan de bond. 'De bond is al rijk zat', hoorde ik mijn eigen (club)scheidsrechter in september zeggen toen hij na de wedstrijd tegen een collega zei dat hij de gegeven rode kaart niet op het wedstrijdformulier ging schrijven. De KNVB kán dus helemaal niet weten wat er precies op de velden gebeurt en het agressieprobleem lijkt daardoor minder erg dan werkelijk het geval is.

Struisvogelpolitiek
Excessen die worden geseponeerd en incidenten die net niet onder het kopje 'exces' vallen, worden niet in de excessencijfers van de bond opgenomen. Exact wat Politie en Wetenschap onlangs aantoonde: er zijn jaarlijks minstens duizend gevallen van excessief voetbalgeweld.
Dat de KNVB de situatie rooskleuriger schetst dan werkelijk het geval is, is ergens nog begrijpelijk, maar het getuigt vooral van een zorgwekkend staaltje struisvogelpolitiek.

Pas na de dood van grensrechter Richard Nieuwenhuizen is de voetbalbond in gang gesprongen en dan nog op een manier waarop niemand zit te wachten. Slap. Van de tien ingevoerde maatregelen uit het actieplan 'Tegen geweld, voor sportiviteit' hebben er maar twee direct invloed op gedrag in het veld: de tijdstraf bij een gele kaart en het verplichte spelregelbewijs voor jeugdspelers.

Die eerste vindt Akyol maar niks. Maar in een tijd dat elke amateurvoetballer zichzelf in de Champions League waant, zoals hij treffend schrijft, is iedere maatregel iets. Amateurvoetbal is een sport in crisis en heeft een bond nodig die met zijn vuist op tafel slaat.

Akyol heeft dus een punt dat het de actoren zelf zijn die de cultuur van verbale en fysieke agressie zonder straf in stand houden. Maar wat betreft de slappe clubbestuurders ben ik het niet met hem eens.

 
In een tijd dat elke amateurvoetballer zichzelf in de Champions League waant, is iedere maatregel iets
Een grote poster met de tekst 'zonder respect geen voetbal' bij de entree van de voetbalclub Buitenboys. Leden van club arriveren voor de nieuwjaarsreceptie bij het clubhuis van de voetbalvereniging. Beeld anp

Spiegel
Besturen schromen sinds kort absoluut niet meer om wangedrag zwaar te bestraffen en spelers te royeren. Excessen worden niet langer met de mantel der liefde bedekt, maar aangepakt. Bestuurders staan daarin ook openlijk de media te woord. Dat is een kentering die ik zelf merk.

Bovendien ontplooien veel clubs initiatieven om de sfeer op de velden te verbeteren, zoals scheidsrechterscursussen voor de jeugd en normen en waardencommissies. Het beeld van een slapende, dan wel wegkijkende, meerderheid is incorrect. Ik ben benieuwd hoe Akyol een nieuw landelijk KNVB-beleid ten aanzien van clubbesturen, die agressiviteit en onsportiviteit zouden cultiveren, concreet voor zich ziet.

Aan nog een ander punt gaat Akyol gemakkelijk voorbij: de schuld van agressie ligt primair niet bij clubs en KNVB, maar bij de spelers zelf. Vooral zij moeten in de spiegel kijken. Als ik morgen een tegenstander een klap verkoop, is het niet de scheidsrechter die dat doet. Evenmin mijn bestuur, of de voetbalbond. Dat ben ik zelf. Akyol erkent zelf ook dat zijn team veel kaarten krijgt voor gemekker. Amateurvoetballers hebben inderdaad een gering relativeringsvermogen. Dáár ligt het grootste probleem.

Journalist en amateurvoetballer Wesley Meijer is auteur van het boek Oorlog langs de lijn. Hoe de dood van een grensrechter de verloedering van een volkssport markeerde bij uitgeverij Kolsloot Publishing.

 
Besturen schromen sinds kort absoluut niet meer om wangedrag zwaar te bestraffen en spelers te royeren
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.