Column Sylvia Witteman

‘Laat de drukinkt rijkelijk vloeien’, ronkt De Telegraaf dapper. Nu maar hopen dat het bij drukinkt blijft

Sylvia Witteman.

Wilt u dit verhaal liever beluisteren? Hieronder staat de door Blendle voorgelezen versie. 

Bij grote gebeurtenissen raadpleeg ik graag de daarbij passende media. Wordt er in Artis een ­girafje geboren, dan lees ik Het Parool. Heeft ­Jolanthe Cabau haar ­toges cosmetisch laten verbouwen: Privé of Story. Tijdens ­belangrijke voetbalwedstrijden lees ik graag ­Tolstoj, Elsschot, de Donald Duck of een kookboek over orgaanvlees. En als er een brandende bestelbus de burelen van De Telegraaf binnenrijdt, grijp ik uiteraard naar De Telegraaf zelf.

Die liet het, zoals te verwachten was, niet bij een ingetogen hoofdredactioneel commentaar. ‘WIJ ZWIJGEN NOOIT!’ kopte de krant van wakker Nederland in vuistgrote, banaangele majuskels. Er volgden zes pagina’s waarop ‘het vrije woord zwart blakerde’ en men ondanks ‘de bijl aan de wortel van onze democratie’ zou ‘blijven knokken’ en bovendien ‘meteen aan de slag’ ging, dit laatste bij een paginavullende foto van een man met een vloerwisser. Daarnaast, iets kleiner, een kiekje van de redactie, waar ‘standvastig, onverschrokken en vastberaden’ wordt doorgewerkt. Want, aldus Telegraaf-columnist Marcel ­Peereboom Voller: ‘Deze krant verschijnt altijd. Altijd. Wat er ook gebeurt. Zelfs als het ondenkbare gebeurt.’

Zoals mensen het niet kunnen laten op een knop te drukken waarbij in rode letters ‘beslist niet op deze knop drukken’ staat, begon ik ­onmiddellijk na te denken over dat ‘ondenkbare’.

Wat zou De Telegraaf ondenkbaar vinden? Als Leon de Winter iets genuanceerds schrijft over de Gazastrook? Als een klein, reumatisch hondje wordt geweigerd op een KLM-vlucht naar ­Alicante, waar het eindelijk met zijn pas weduwnaar geworden baasje zou worden herenigd? Een benzineprijs van 3 euro de liter? Allemaal ondenkbaar voor De Telegraaf, maar ik geloof vast dat de krant in dergelijke gevallen inderdaad onverschrokken zal blijven verschijnen. Zelfs de versnelde afbouw van de hypotheek­renteaftrek heeft daar de drukpersen niet knarsend tot stilstand gebracht, dus eerlijk is eerlijk: die lui zijn niet voor een kleintje vervaard.

Toch denk ik dat er wel degelijk omstandig­heden mogelijk zijn waaronder De Telegraaf niet zal verschijnen en alle andere kranten ook niet. Welke omstandigheden dat zijn, mag ieder voor zich bedenken. Ondenkbaarheden genoeg. Zelf heb ik ook altijd een grote bek over het vrije woord, maar als iemand zou dreigen mijn katten onheus te bejegenen, een oortje gemeen dubbelvouwen ofzo, ben ik direct bereid mijn mond te houden. Laf, hè? Maar wel menselijk. En als het zwijgen me te lang gaat duren, begin ik wel een ondergronds krantje. Ergens veilig met mijn katten in een kelder.

‘Laat de drukinkt rijkelijk vloeien’, ronkt De Telegraaf dapper. Nu maar hopen dat het bij drukinkt blijft.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.