Brieven 11 juni 2018

‘Het ideaal van verpleegkundigen is bijzaak geworden’

De ingezonden lezersbrieven van maandag 11 juni.

Beeld uit de film Modern Times van Charlie Chaplin. Foto Getty

Brief van de dag: verpleegkundig ideaal is bijzaak geworden

Pieterbas Lalleman – docent ­hbo-​ v aan de Hogeschool Utrecht – verwacht door zij-­instromers de zorg te verbeteren, omdat die door hun levens- en werkervaring gewend zijn kritische vragen te stellen en nadenken over hetgeen ze aan het doen zijn (Ten eerste, 8 juni).

Ik zal hem maar snel uit deze droom helpen, want dit gaat niet gebeuren. En wel hierom: de Nederlandse ziekenhuizen zijn verworden tot zorg­productiebedrijven aangestuurd door een Amerikaans managementsysteem waarbij geld de boventoon voert.

Veel ideeën worden met wortel en tak uitgeroeid omdat ze niet binnen dit management­systeem passen. Het ideaal van veel verpleegkundigen,het op een fatsoenlijke manier mensen verzorgen en bijstaan, is bijzaak geworden. Vele jaren terug heeft deze omslag van denken al plaatsgevonden; investeren in nieuwe aanwas was niet nodig. Met de huidige tekorten als resultaat.

Als ik de cursisten van Lalleman nog één advies mag geven voordat ze de verpleegkundige praktijk ingaan: kijk naar de film Modern Times van Charlie Chaplin.Er is nog bar weinig veranderd.

Eric Middelhuis, Almere. Al jaren broeder voor groote & kleyne luyden

Omslag

Wat een afschuwelijk omslag van het magazine. Die kleur!!! Niet te doen.

Liebje Hoekendijk, Bussum

Vrouwelijke zangers

Diverse malen stuurde ik brieven naar de Volkskrant om te wijzen op het verdwijnen van de vrouwelijke uitgang, zoals bijvoorbeeld in ‘directrice’, ‘advocate’, enzovoort. Mijn reacties kwamen niet voor publicatie in aanmerking, en ik deed geen moeite meer. Maar nu deze krant zelfs melding maakt van ‘vrouwelijke zangers’ (Cultuur & Media, 9 juni), is mijns inziens de grens ruimschoots overschreden en klim ik toch nog een keer in de pen.

Maurice Leenaars, Tilburg

Saint Louis

Mooi interview met Arjen van Veelen in Sir Edmund van 9 juni. Maar om een agglomeratie met bijna drie miljoen inwoners waar in 1904 zowel de Olympische Spelen als de Wereldtentoonstelling werden georganiseerd een onbekend provinciestadje te noemen, is zelfs vanuit hoofdstedelijk perspectief wellicht wat wereldvreemd.

Frank Blaakmeer, Den Haag

Meerderheid regeert

Rimmer Mulder meent dat men in Amsterdam weinig rekening houdt met de verkiezingsuitslag, omdat drie van de vier partijen die Amsterdam gaan besturen hebben verloren ten opzichte van de voorgaande verkiezingen (O&D, 6 juni). De uitslag van de voorgaande verkiezingen doet er niet toe. Het aantal zetels van een partij die van vijftien naar tien is gegaan, is net zoveel waard als dat van een partij die van vijf naar tien is gegaan. De vier partijen die gaan besturen hebben samen meer dan 50 procent van de stemmen gekregen. Meer dan voldoende om recht te doen aan de verkiezingsuitslag.

Leon Hendrix, Amsterdam

Naar de kapper

De VVD is een partij die de vrijheid van de burger hoog in het vaandel heeft staan. Nu pleit ze ervoor om het schenken van alcohol ook bij de kapper toe te staan (Ten eerste, 7 juni). 

Wie de vrijheid biedt om alcohol bij de kapper te schenken, moet ook de vrijheid bieden om je haar te laten knippen in de kroeg of in het restaurant. ‘Ober, er zit een haar in mijn soep!’ Is dat wat we willen?

Eddy Veldman, Enschede

Burgerschap

Wat zou er gebeuren als we voor iedere oplossing die het onderwijs moet bieden voor een maatschappelijk probleem, de uitvoerders (lees: leraren) 100 euro salarisverhoging geven? Ik denk dat de ideetjesmachine van de (Haagse) beleidsmakers dan snel opdroogt.

Christine GrefkensHelvoirt

Mark, herstel het vertrouwen

Enige tijd geleden las ik in de Volkskrant dat Mark Rutte denkt dat hij geen invloed heeft op het individuele geluk van de Nederlander (Ten eerste, 24 mei).

Met de chroom-6-zaak en de Groninger bevingsschade in het achterhoofd moet ik denken aan de gedupeerden. Zij zijn verdrietig over wat hun is overkomen.

Veel mede-Nederlanders leven met hen mee. Zo niet onze overheid. Die verschuilt zich achter regels en procedures om tot een minimale schadevergoeding te komen. Een vertragingstactiek die we herkennen als gedupeerden een zaak beginnen tegen de overheid.

Ziet de overheid dan niet dat dit wegduiken voor verantwoordelijkheid het verdriet verdubbelt en tot grote frustratie van de gedupeerden leidt?

Dat juist dit onrecht wordt aangedaan door een partij – de regering – waarin de burger vertrouwen zou moeten hebben, maakt de slachtoffers diep ongelukkig. En veel mede-Nederlanders met hen.

Mark, regering, wees toch eens royaal! Regeer met wat meer pathos en wat minder als kille boekhouder! Compenseer de chroom-6-slachtoffers en herstel de huizen van de Groningers per direct. Al moet dat bij elkaar anderhalf miljard euro kosten! Laat hiertoe de staatsschuld dan maar met 0,2 procent stijgen. Over 10 jaar merken we daar als BV Nederland niks meer van.

Maar de werknemers van die BV zullen wel een stuk gelukkiger zijn! Want zij hebben een regering die ze kunnen vertrouwen.

Hendrik Louwsma, Drachtstercompagnie

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.