'Het CDA schrijft mooie woorden, maar nu wil ik daden zien'

Sander Terphuis vluchtte ooit uit Iran naar Nederland om in een vrij land te kunnen leven. Maar nu maakt hij zich zorgen over de angst en verdeeldheid die door politici worden veroorzaakt. Het rapport van het Strategisch Beraad van het CDA gaat daar verandering in brengen, hoopt hij.

Maxime Verhagen. Beeld epa

Hoewel mijn naam - Sander Terphuis - anders doet vermoeden, kom ik uit Iran. Op mijn 18de ben ik alleen vanuit mijn vaderland naar Nederland gevlucht. Ik wilde vrij zijn. In Nederland heb ik rechten en filosofie gestudeerd, ben geruime tijd maatschappelijk actief, werk bij de rechterlijke macht, ben getrouwd met een Friezin en als vervolmaking van mijn inburgering heb ik gekozen voor een oer-Hollandse naam.

Ik woon nu langer in Nederland dan in Iran. Steeds meer ben ik van mijn Nederland gaan houden en ik ben misschien wel Hollandser dan vele Hollanders en Frieser dan vele Friezen. Maar ik kan niet ontkennen dat ik mij zorgen maak; over het zaaien van verdeeldheid, angst en onzekerheid door sommige politici. En over het categorisch discrimineren en uitsluiten van groepen mensen in onze samenleving vanwege hun afkomst en geloof.

In tijden van economische crisis is de samenleving meer vatbaar voor signalen vanuit de politiek. Om die reden is het van groot belang dat onze politici nu geluiden vermijden die wijzen op sentimentalisme, massahysterie en verdeeldheid in de samenleving. Er is nu behoefte aan binden en samenwerken, het oplossen van de economische crisis en aan optimisme. Het 'nieuwe CDA' schijnt dit begrepen te hebben.

Platheid
In het rapport van het Strategisch Beraad van het CDA staat dat Nederland een open land moet zijn voor vluchtelingen en dat immigratie een verrijking is voor Nederland. Het Strategisch Beraad stelt dat de partij platheid, ophitsing en het zaaien van verdeeldheid afkeurt. Het CDA gaat hiertegen krachtig stelling nemen. Er staan nog veel meer positieve en optimistische woorden in het rapport. Als nuchtere Hollander stel ik mijzelf echter de vraag of al die prachtige woorden voldoende zijn om mijn zorgen weg te nemen.

De woorden van het CDA krijgen pas echt betekenis wanneer deze in de praktijk worden toegepast. Het nieuwe CDA wil dat Nederland een open land wordt voor vluchtelingen. Het klinkt erg mooi. Maar als gevluchte Iraniër kan ik zeggen dat het nieuwe CDA nog een lange weg te gaan heeft om dit te bereiken. Vluchtelingen zijn mensen die vrezen voor hun leven en die om die reden alles achterlaten en vluchten naar vrijheid. Een vriend van mij werkte in Teheran als journalist en schreef kritische artikelen. De geestelijke leiders vonden hem een bedreiging. Hij werd opgepakt en gemarteld. Hij is uiteindelijk naar Engeland gevlucht. Hij is een vluchteling.

Ik en vele andere vluchtelingen in Nederland ervaren ons land zeker niet als een open land voor vluchtelingen. Het is te kil en het is te guur. De PVV van Geert Wilders heeft veel invloed op het beleid van deze regering. Ik geef één voorbeeld. De PVV stelt een quotum aan het aantal vluchtelingen dat in Nederland mag worden toegelaten (maximaal duizend per jaar). Dit staat in het verkiezingsprogramma van de partij. Het nieuwe CDA dient zich er rekenschap van te geven wat dit betekent voor het bieden van bescherming aan vluchtelingen als zij stelt dat Nederland een open land moet zijn voor vluchtelingen.

Verder zegt het Strategisch Beraad dat immigratie een verrijking is voor Nederland. Het klinkt als muziek in de oren. Maar de realiteit is helaas zo anders. Veel trouwe en hardwerkende allochtonen dragen hun steentje bij aan de Nederlandse samenleving. We zetten de schouders eronder en we doen mee om Nederland sterker te maken. Maar de teleurstelling is echt groot als we horen wat er soms allemaal gezegd wordt over allochtonen.

Onhandige uitspraken
Laar ik maar een voorbeeld geven. Minister Leers zei vorig jaar dat immigratie een verrijking is voor de Nederlandse samenleving en dat deze weer in een positief daglicht moet komen te staan. Dat was een enorme opsteker voor mij en voor andere allochtonen. Maar Wilders was toen niet te spreken over de opvatting van de minister. Om die reden zat Leers even later bij Pauw en Witteman excuses te maken voor zijn onhandige uitspraken. Dit is de realiteit van vandaag de dag. Ik voelde mij toen in de steek gelaten door deze CDA-minister.

Een ander voorbeeld: Minister Verhagen zei vorig jaar dat de multiculturele samenleving is mislukt. Ook zei Verhagen dat hij de vrees van Nederlanders voor buitenlanders begrijpelijk en terecht vindt. Deze uitspraken van de CDA-minister wijken geheel af van de nieuwe koers die het Strategisch Beraad voorstelt. Verhagen heeft met zijn uitspraken Wilders veel genoegen bezorgd. Maar veel trouwe en hardwerkende allochtonen hebben de uitspraken van Verhagen als zeer pijnlijk en teleurstellend ervaren.

Ik heb een hoge prijs betaald voor mijn vrijheid en ik maak me zorgen over mijn vrije Nederland vanwege een partij die zichzelf Partij voor de Vrijheid noemt. En ik heb mijn Nederland in de afgelopen jaren zien veranderen in termen van verharding, intolerantie, vervreemding en verdeeldheid. Het wordt tijd dat het CDA kleur gaan bekennen. Voor welk Nederland kiest het CDA; een Nederland met respect en verdraagzaamheid en samen schouders eronder, of een verdeeld Nederland waar groepen mensen worden gediscrimineerd vanwege hun afkomst en geloof?

Mijn oproep aan het CDA is dan ook: geen mooie woorden maar krachtige daden.

Sander Terphuis is staatsrechtjurist.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.