Column

'De Hollander met zijn rode broek. Wij Vlamingen hebben dat nooit begrepen'

In de achtdelige zomerreeks 'Over de grens' beschrijft de Vlaamse blogger en marketeer Guido Everaert beurtelings de eigenaardigheden, maar ook de mooie kanten van Vlamingen en Nederlanders. Deel 6: De Hollander met zijn rode broek.

Beeld thinkstock

Er is iets vreemd aan de hand. Het is een vestimentair fenomeen. Ik houd van de manier waarop Nederlanders om kunnen gaan met complimentjes, en ook oog hebben voor bepaalde details. Ze zullen je erg snel een complimentje maken, meestal nog gemeend ook. 'Goeie schoenen, man! Erg mooi!' of 'Mooi klokje heb je aan'. Nog daargelaten dat wij ons bij zoiets dan de staande klok bij oma voorstellen en totaal niet denken aan een uurwerk (=polshorloge). Maar ze zien het dus wel.

En tegenover die verfijning, die opmerkzaamheid, staat het in België alom gekende fenomeen van 'De Hollander met zijn rode broek'.
Je kunt tijdens de zomermaanden geen chique horeca-etablissementen betreden of je ziet er wel een verzorgd mens op middelbare leeftijd, met een overdaad aan zachte pasteltinten en de onvermijdelijke rode broek. Meestal bootschoenen eronder of zachtbruine loafers. Hij heet Hein, Jan Willem of een variante en hij viert vakantie!

Zacht pastel
Wat is in godsnaam de origine van de 'rode broek'? Naar eigen zeggen en gehoord van een textielmagnaat op rust, die er verscheidene fraaie exemplaren van bezat : 'Een basisstuk in de vrijetijdsgarderobe van de Nederlander'. Het kan. Omdat het Nederlandse klimaat - dat is algemeen bekend - een stuk zonniger en zwoeler is dan de grijze Vlaamse hemels, leent het zich allicht ook meer tot de vrolijk, licht kitscherige combinatie van zacht pastel, met knallend rood.

Er is een tijd geweest dat daar ook nog een snor boven kwam te staan, ook mooi om zien. Niet zo'n fijn gestileerd 'Bent Van Looy pornosnorretje'. Neen, een mooie, borstelige, peper&zout bovenlip-haartoef. Om het af te maken! Maar daar spreek ik de hoop uit dat de mondialisering wel toeslaat, en men ingezien heeft dat er enkel punten mee te scoren vallen in de adult entertainmentindustrie. Het wordt allemaal wat verfijnder.

Maar de broek die bleef. Van kilometers ver zag je ze komen aanslenteren over 'den dijk' in Belgische kuststeden. Den dijk - voor Vlamingen - is hetzelfde als 'de boulevard' voor de Nederlander. Krantje erbij, en op zoek naar een terrasje om hun ochtendkoffie te nuttigen. Jaren heb ik ze zo zien flaneren in De Haan en andere Knokkes.

Vinex
Ik heb een tijd gedacht dat het iets te maken had met het opzichtig etaleren van een zekere welstand. De 'rode-broeken-clan' leeft niet in een doorzonwoning of 'vinex' wijk. Neen, het zijn de 'puissant' rijken, die hun vakanties ook niet met de sleurhut organiseren. Op de golfbaan in De Haan zag je ze ook erg nadrukkelijk aanwezig zijn. Vrolijk, flamboyant, met hun rode broeken. De durvers hadden geel pastel of felgroen, maar de meerderheid was erg traditioneel (sic). Knalrood.

Maar het heeft dus niets te maken met welstand of status. Niets met een zekere etaleren van 'British' dandyisme. Er horen ook niet echt oranje tweed vestjes bij, of afzichtelijke 'blazers'.

Wat wel soms nog gezien wordt is de broek in combinatie met een schreeuwerig hemd, waarbij de kraag erg belangrijk is, stijf rechtopstaand en als het even kan met vier of meer kraagknoopjes. 'Mooie bloes, joh!'.

De rode broeken zitten in elke laag van de bevolking, soms zelfs fijn af gestileerd met witte broeksriempjes en poloshirts met opstaande kraagjes. Je zou zweren dat het gewoon iets is wat ze mooi vinden.

Kleur bekennen
Wij snappen dat niet. We hebben dat nooit echt gesnapt, maar het ergste komt nog. Het waait over naar Vlaanderen. Ik zat gisteren te lunchen met een vriend, in een Antwerps restaurantje, met een mooi terras, en we hebben er minstens zes geteld. Zes rode broeken, met Antwerps accent. Wel eerder vaalkleurig, neigend naar 'vieux rose', dus echt kleur bekennen doet de Vlaming niet, maar hij schurkt er toch tegenaan.

Ik houd mijn hart vast, en ik kijk met belangstelling uit naar de socio-economische verklaring voor het fenomeen. Ik ben helemaal klaar voor de man/vrouw die het mij uit de doeken kan doen.

Guido Everaert is een Vlaamse blogger. Twitter @guidooohh
Dit is de zesde aflevering van zijn zomerserie 'Over de grens'.

 
Je kunt tijdens de zomermaanden geen chique horeca-etablissementen betreden of je ziet er wel een verzorgd mens op middelbare leeftijd, met een overdaad aan zachte pasteltinten en de onvermijdelijke rode broek
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.