Opinie Lezersbrieven

‘Concert Roger Waters was een politiek manifest’

De ingezonden lezersbrieven van dinsdag 26 juni.

Roger Waters tijdens zijn concert in Nanterre, 8 juni. Foto AFP

Brief van de dag: Roger Waters & politiek

Vorige week was ik bij een van de vier concerten in de Ziggo Dome in het kader van de Europese Us+Them-tour van Roger Waters, het enige lid van de legendarische band Pink Floyd dat nog optreedt (zie de recensie in V, 22 juni). Als fan van Pink Floyd en na The Wall van Roger Waters in 2011 te hebben gezien, had ik hoge verwachtingen. Daarin werd ik niet teleurgesteld. Alle superlatieven om het drie uur durende concert te beschrijven schieten tekort. Op een veldplaats stond je niet naar een concert te kijken, maar stond je middenin een spektakel dat visueel van alle kanten op je af kwam.

Bij die show flitste de beeltenis van Trump echter keer op keer en tot vervelens toe over het veertig meter brede decorscherm en andere projecties. Ook kwam veertig meter breed de (Nederlandse) tekst ‘Trump is een varken’ in beeld.

Rechtse Europese politici moesten het in de show ook ontgelden. Van mij mag je van alles over Trump en andere politici vinden en ik heb er geen probleem mee als een artiest daarover z’n statement wil maken, maar de manier waarop dit hier gebeurde was op het kinderachtige af.

Ook het Israëlisch-Palestijnse conflict was door Waters op een overigens magistrale wijze verweven in zijn show. Het concert begon en eindigde met als decor het strand van Gaza. Jammer dat tijdens het concert ook hier een eenzijdig anti-Israël en gesimplificeerd beeld van de situatie werd neergezet.

Met de acht muzikanten, de twee zangeressen, het (playback)koor van Amsterdamse kinderen en de visuele effecten was het een geweldige show. Toch heb ik er door de politieke statements een nare smaak aan overgehouden. Als ik een (duur) kaartje koop voor een concert wil ik een concert en geen politiek manifest.

Henri Beuker, Velp

Maastrichtse vmbo’s

Inspectie en minister gaan wel erg kort door de bocht door te stellen niet anders te kunnen dan alle examens van de vmbo’ers van de Maastrichtse scholen ongeldig te verklaren (Ten eerste, 25 juni). Deze leerlingen hebben de landelijke examens gemaakt en zijn daarop becijferd. Dat ze niet hadden mogen deelnemen aan deze examens is een fout van school. De inspectie kan de leerlingen ook de kans geven de schoolexamens volgens de regels af te sluiten en dan het eindcijfer te bepalen met de al behaalde landelijke examencijfers. En niet zeuren over precedentwerking, onderwijs vraagt maatwerk, zeker in dit geval.

Martin SonderenLichtenvoorde

De Belg is beter

Studio Rusland is raak getypeerd door Julien Althuisius (V, 25 juni), hoewel hij zijn bedenkingen wat mij betreft ook nog in de overtreffende trap had mogen formuleren.

Ik kijk daarom liever naar de bespiegelingen rond en tijdens iedere wedstrijd op België (VRT). Prima commentaar, door mensen met verstand van zaken, onder wie Imke Courtois, die in haar eentje meer zinnigs weet te zeggen dan een deftig gevulde Nederlandse sportstudio. Wat nou, er zijn geen geschikte vrouwelijke deskundigen!

En ja, Jan Mulder ís ook een grumpy old man, maar dan in ieder geval nog wel één die weet waar hij het over heeft en de prikkelende confrontatie met de Belgen niet schuwt. Heel amusant!

Bob Olgers, Culemborg

Pensioennachtmerrie

Aan het slot van zijn artikel over de pensioendroom van ouderen die in rook is opgegaan, concludeert Volkskrant-journalist Gijs Herderscheê dat de oplossing voor de huidige problematiek ligt in solidariteit tussen groepen: jong, oud, hoogopgeleid en beter betaald, laagopgeleid en laagbetaald. Dat moet volgens hem de toets zijn waaraan een nieuw pensioenakkoord moet voldoen (Opinie, 23 juni).

Prima, maar dat is niet het enige. Zoals elders in zijn stuk staat, is het gros van de pensioenen zo’n tien jaar lang niet meer verhoogd. De oorzaak wordt ook aangestipt: de kredietcrisis, de lage rente, verscherpt toezicht en nieuwe spelregels. Maar die nieuwe spelregels, dat is toch geen natuurverschijnsel, die zijn toch niet in beton gegoten? Regels zijn er om te veranderen als de omstandigheden daar aanleiding toe geven. Zo werkt dat in onze maatschappij, we doen niet anders. Behalve als het om ons pensioen gaat, zo lijkt het wel.

Dat is geen droom, dat is een nachtmerrie.

Hans Hoes (73), Hengelo

Last-minutegoals

Net als veel mensen dacht ik in de 95ste minuut van Duitsland - Zweden: ‘Nu doen die Duitsers het gewoon weer.’ Het overzicht ‘Last-minutegoals’ (Sport, 25 juni) geeft hetzelfde beeld: Duitsland is een meester in het in de laatste minuut wegkapen van de zege.

Maar als je het relateert aan het aantal gespeelde WK-wedstrijden is het beeld anders. Duitsland heeft

106 wedstrijden gespeeld, een gemiddelde van 0,1 last-minutegoal per wedstrijd. Als je er op die manier naar kijkt, staat Engeland bovenaan met een gemiddelde van 0,18. Gevolgd door Frankrijk (0,17), België (0,15) en Nederland (0,14). Duitsland staat dan ineens onderaan in dit lijstje van landen.

De enige reden waarom Duitsland in het overzicht ruim boven Nederland staat, is dat het land tweemaal zoveel WK-wedstrijden heeft gespeeld.

Martijn de GraaffVleuten

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.