Het bijna altijd dichte achterdeurtje van Europa

Aankloppen bij de grens tussen Wit-Rusland en Polen

Van alle Europese buitengrenzen is die tussen Wit-Rusland en Polen de meest onbekende. Maar ook hier kloppen elke dag tientallen asielzoekers op de deur. Meestal tevergeefs.

De blik van Adam glijdt naar zijn vrouw en kinderen die om hem heen in de krappe treincoupé zitten. Of hij denkt dat de Poolse grenswachten zijn gezin er straks doorlaten, was de vraag. 'Ik weet het niet', zegt hij. 'Maar ik heb geen kaartje voor de terugreis.'

Vijf keer al maakte het gezin uit Tsjetsjenië deze reis. Die kunnen ze nu wel dromen. Zes uur opstaan, aankleden en dan zonder ontbijt naar het in Sovjetstijl opgetrokken station van Brest, een grensstad in Wit-Rusland.