Bordeaux is terug
© .

Bordeaux is terug

Het had eeuwenlang de naam tot de wijntop te behoren, maar de Bordeaux werd ingehaald door de rest van de wereld. Heel langzaam is er een kentering.

Het is de naam die het 'm doet: 'Bordeaux.' Dat klinkt chic, dat ronkt van de eerbiedwaardigheid, van aristocratie, van doktoren en notarissen. En was 'Grand cru' niet iets wat erbij hoorde? Feit is dat in de Bordelais, zo heet de Bordeauxstreek in het Frans, wijnen worden gemaakt die al eeuwen tot de wereldtop behoren. Percentueel gezien stelt die top bijna niets voor. Zeker 95 procent van alle Bordeaux-wijnen - in totaal jaarlijks 700 miljoen flessen - is verdienstelijk, soms lekker, vaak matig, dikwijls treurig. Lang liftte de meerderheid mee op de marketing van de beste: de grand cru's van de Médoc, de beste Sant-Emilions, Pomerols en Graves.

Tot te veel kopers proefden wat andere landen met dezelfde druiven presteerden. De merlot en de cabernet sauvignon bleken in de Languedoc, Chili, Australië een fruitige wijn op te leveren, waar de Bordeaux van de supermarkt slechts de tong deed roesten en associaties opriep van kelders en karton. Terwijl de hele wijnwereld vorderingen maakte, bleef Bordeaux achter.

Maar toen ik alle hoop op verbetering had verloren, kwamen er ook uit Bordeaux lekkere wijnen binnen. Smakelijke, goed gemaakte wijnen, afkomstig van kleinere importeurs en wijnverkopers. Reden om voor deze proeverij eens de supermarkten te vragen hun lekkerste Bordeaux op te sturen, want is er ook in hun schappen teken van verbetering?

Het antwoord ligt genuanceerd. Bordeaux blijft conservatief. Ter illustratie: van de 24 wijnen had er maar één een schroefdop (Jumbo), de rest een kurk. En vervolgens - het zal weer niet - liep de kwaliteit op met de prijs. Eén ding was duidelijk: onder een tientje is er niks. Albert Heijn heeft er een in de aanbieding, en dat is dan meteen de uitzondering, samen met de scherp geprijsde wijn van Ekoplaza.

De HEMA is een beetje oneigenlijk tot de proeverij doorgedrongen, want de flessen komen uit hun onlinewinkel. We hebben ze toch opgenomen. Hadden de concurrenten dat geweten... Onderstaand zestal is slechts een greep.

Château Touzinat, Saint-Emilion Grand Cru 2011

Deen, Jan Linders, Vomar, Coop, € 11,49

Staar je niet blind op dat 'grand cru': in Saint-Émilion heeft het merendeel van de wijnbedrijven dat chique toevoegsel. Maar deze wijn is intens, ruikt naar donker fruit, viooltjes en bramen, heeft netjes gedoseerd hout en een goede smaak.

Château Moulin d'Auguste 2014, Bordeaux

Ekoplaza, euro 8,69

Opmerkelijk goed voor dat geld, en dan nog biologisch ook! Van merlot met een beetje cabernet franc, sappig, geurig, netjes, aangenaam glas, rood fruit, vriendelijke wijn.

Château l'Argenteyre, Médoc Cru Bourgeois 2013

Albert Heijn, tijdelijk euro 7,99 (van euro 9,99)

Fraai naar cassis en vanille ruikende wijn van voornamelijk merlot, zit goed in elkaar, aangename dikte. Heel veel waar voor je geld.

La Closerie de Camensac 2009, Haut-Médoc

Hema.nl online, euro 17,50

Kijk, nu wordt het interessant. Donker fruit, dito chocolade en mokka verdringen zich om het glas uit te springen. Smaakt rijk, complex, met veel sap, goede zuren, beiert na elke slok nog lang na.

Château Talbot 2011, Saint-Julien, 4ème Grand Cru Classé.

Hema.nl, euro 45

Een piraat dus in deze lijst, goedbeschouwd. Want voor dit soort wijnen ga je naar je wijnhandelaar. Talbot is een klassieke naam. Ruikt vlezig, met stal, koffie, pruimen, heeft een monumentale smaak. Maar goed, nu makkelijk te bestellen als je op Vlieland woont of zo.

Château Les Vieux Ormes 2012, Lalande de Pomerol

Albert Heijn, euro 18,99

De oude iepen ruiken poepchic, prachtig effect van houtrijping, net dat vleugje stal om hem o-la-la te maken, verleidelijk, diep fruitig met een sliertje rook, karamel en paddestoel. Yep, de hele trits.