Hans Tentije
Hans Tentije © .

Hans Tentije ontvangt Constantijn Huygens-prijs voor gehele oeuvre

Het werk van de dichter wordt geprezen om de beeldende kwaliteit.

De Constantijn Huygens-prijs is maandagavond toegekend aan dichter en schrijver Hans Tentije. De oeuvreprijs van 12 duizend euro wordt op 21 januari 2018 uitgereikt aan de 72-jarige Tentije voor zijn zestien dichtbundels en roman De innerlijke bioscoop.

Tentije, een pseudoniem van Johann Krämer, debuteerde in 1975 met Alles is er, drie jaar later gevolgd door Wat ze zei en andere gedichten, bekroond met de Lucy B. en C.W. van der Hoogt-prijs en de Herman Gorterprijs.

Vorig jaar verscheen zijn nieuwste bundel Om en nabij, waarover Piet Gerbrandy in De Groene Amsterdammer schreef: 'Tentijes meesterschap schuilt in zijn ambachtelijke precisie. Het is geen toeval dat hij ook fotografeert, want het zijn de sprekende details in wat hij gezien heeft die hij feilloos weet uit te lichten.'

Het werk van Tentije is vaak geprezen om de sterk beeldende kwaliteit, die weemoed oproept om het vergane en voorbije. In zijn gedichten richt hij zich vaak op onderwerpen als licht en tijd, dat wat je bijna kunt aanraken maar wat je steevast ontglipt. Omdat zijn instrument om het ongrijpbare te vangen de taal is, en omdat hij zich ervan bewust is dat de taal zelf ook een ongrijpbaar fenomeen is, spelen zijn gedichten zich af in een constante beweging tussen neigen en falen.

Soms is het ongrijpbare een vrouw, zoals in het gedicht Zij is, uit Wisselsporen (1999). Of vertegenwoordigt de beschreven vrouw de liefde zelf, het verlangen naar liefde? Het gedicht, dat aanvangt met de beschrijving van een specifieke vrouw, mondt uit in de alomtegenwoordigheid van 'zij':

steeds zal zij onze blik ontwijken
wanneer wij haar gadeslaan, haar wereld is verlaten, vrij
van achterdocht, bemoeienis

zij is de mist die zich brandt
aan het glas van de lantaarns, het driftige
snel wegstervende getik van hoge hakken
onder een brug, een viaduct
of zij zich nu werkelijk verliezen kon
dan wordt het stil

zij schudt de sterren van zich af, zij is
een witte regenboog bij nacht

Over Wat het licht doet (2003) schreef Piet Gerbrandy in de Volkskrant: 'Als weinig anderen verstaat hij de kunst een verhaal te vertellen dat raadselachtig blijft zonder vaag te zijn, in een taal met diepgang die toch niet te veel van de concentratie van de lezer vraagt. De poëzie van Tentije is niet moeilijk, maar ook verre van oppervlakkig. Zijn gedichten stromen kalm voort als de rivieren die hem inspireren.'


Europese literatuurprijs

De Engelse schrijver Max Porter en de Nederlandse vertaler Saskia van der Lingen hebben de Europese Literatuurprijs gewonnen voor de roman Verdriet is het ding met veren. De jury reikt de prijs op 2 november uit op het Crossing Border Festival in de Lutherse Kerk in Den Haag. De prijs bestaat uit een bedrag van 10duizend euro voor de schrijver en 5duizend euro voor de vertaler. Verdriet is het ding met veren gaat over een jong gezin in Londen waarvan de moeder plotseling is overleden.