Han verschoont met poëtische contemplaties over het leven ook het gemoed van de lezer
©

Han verschoont met poëtische contemplaties over het leven ook het gemoed van de lezer

Boek (fictie) - Wit

De Zuid-Koreaanse Han Kang kreeg in 2016 de Man Booker International Prize voor De vegetariër. Eerder bracht Han een paar maanden door in Warschau, waar ze aan de novelle Wit werkte.

Fictie **** Han Kang; Nijgh & Van Ditmar; 145 pagina's; euro 19,99.

De stad die bijna volledig op ruïnes gebouwd is, doet haar denken aan haar oudere zus; in zekere zin de ruïne waarop Han zélf gebouwd is. De zus werd te vroeg geboren en stierf enkele uren later. Dat maakt Hans leven voor haar gevoel clandestien. 'Dit leven hoefde maar door een van ons geleefd te worden. Als jij die eerste uren had overleefd zou ik nu niet leven.'

De schrijfster probeert haar dode zus iets terug te geven: 'zuivere dingen alleen voor jou, zuivere dingen boven alles'. En dus stelt ze een lijst op van witte dingen die de leidraad vormt voor dit bijzondere boekje. Sneeuw, ijs, magnolia, maan, rijst, rijp, zout; 'Wat zou het betekenen die woorden in de ziel te kijken?', vraagt Han zich af en zoekt naar het antwoord in poëtische contemplaties over het leven. Een onaangetaste jeugdherinnering aan (witte) suikerklontjes laat zien dat niet alles wordt gekleurd door tijd en verdriet.

De hoofdstukken zijn kort, veel pagina's zijn blanco. Witte bladzijden, als 'een zalf op een zwelling of een verband over een wond'. De stukjes hebben iets monotoons en meditatiefs, als gebedjes die tezamen een rozenkrans van witte parels vormen. Al prevelend komt Han met zichzelf in het reine. De ingetogen harmonie tussen vorm (de witte linnen kaft, de lege pagina's) en inhoud (de klare stijl, de bescheiden overpeinzingen) verschoont ook het gemoed van de lezer. We zijn klaar met het bonte, overvloedige december. Laat het begin van dit nieuwe jaar wit zijn.