De ontscheping is kortzichtige roman over naderende apocalyps
© Rechtenvrij

De ontscheping is kortzichtige roman over naderende apocalyps

Massamigratie als apocalyps

Wat zou er gebeuren als er een miljoen mensen uit ontwikkelingslanden op boten naar Europa zouden stappen, om in Frankrijk aan wal te gaan? Daarover gaat De ontscheping, van de Franse antropoloog Jean Raspail (1925), geschreven in 1973. De eerste vijftig pagina's kun je je alleen maar verbazen over het profetisch gehalte van deze roman. De ontscheping was destijds niet meteen een doorslaand succes, maar is door intellectueel rechts omarmd en, ondanks de wat stroperige stijl, zoetjesaan een bestseller geworden.

Fictie

Jean Raspail. De ontscheping.
Uit het Frans vertaald door Jef Elbers. De Blauwe Tijger; 392 pagina's; euro 23,50.

De verbazing van de lezer gaat over in meesmuilend grijnzen en later in afschuw. Beeldend beschrijft Raspail de massahysterie die Frankrijk ondergaat. Iedereen wil meedoen met het feest van de gelijkheid en geeft gul voor de arme hindoes die onderweg zijn naar het land van melk en honing. De linkse intellectuelen voorop. 'Wij zijn allen mensen van de Ganges', wordt een slogan die overal opduikt en een excuus is voor alles: van stakingen van het 'zwarte werkvolk' tot plundering en verkrachting. Een onderdirecteur van een slachterij eindigt in potjes paté. Onsmakelijker is trouwens het vette accent dat de schrijver een van de Afrikaanse slachters ('bloedrode negers') toedicht. Sarcastisch is dit niet meer te noemen.

Raspail schreef een boek tegen cultuurrelativisme, in zwang in het laatste kwart van de vorige eeuw. Eigenlijk zegt hij: als wij onze beschaving niet langer de moeite van het verdedigen waard vinden, zullen we onder de voet worden gelopen. In dit moderne sprookje kunnen we dat letterlijk nemen: 800.000 Indiërs lopen op een Paaszondag gewoon het strand op en vertrappen alles wat onder hun vuile, blote voeten komt. Het is een gewetenloze, onmenselijke massa.

De witte minderheid speelt al eeuwenlang de baas over de zwarte meerderheid van de wereldbevolking. Niet zo vreemd als daar een keer een eind aan komt. Dit idee gebruikte Houellebecq ook in zijn jongste roman Onderworpen. Maar Houellebecq is vernuftiger. Raspail ziet deze verschuiving als de apocalyps, wat kortzichtig is als je bedenkt dat de moderne mens al 200.000 jaar op aarde rondloopt - en dat beschaving en de ideeën daarover constant veranderen.