Bonte bundel over 'verhuiselijking' van de politiek
©

Bonte bundel over 'verhuiselijking' van de politiek

Boek (non-fictie) - Thuis

Politici die willen dat ouderen zo lang mogelijk thuis blijven wonen en dus de 'participatiesamenleving' bedenken; andere politici die zich beklagen dat Nederlanders zich niet meer thuis voelen in eigen land. Wordt er politiek niet te veel en zelfs gevaarlijk met 'thuis' geschermd?

Jan Willem Duyvendak, Thuis - Het drama van een sentimentele samenleving, non-fictie.
Amsterdam University Press; 184 pagina's; euro 19,99.

De vraag naar wat socioloog Jan Willem Duyvendak aanduidt als de 'verhuiselijking' van de politiek heeft in elk geval de verdienste origineel te zijn. In zestien hoofdstukken analyseert de Amsterdamse hoogleraar de omgang met dit begrip - met een bonte variëteit aan thema's tot gevolg, van 'thuis voelen in je eigen lichaam' via 'thuis bevallen' tot de nationale identiteit. Al even gevarieerd is de lengte van de stukken, van een paar honderd woorden tot twintig pagina's.

Grote makke van de bundel Thuis is dat al die uitgezette lijnen nergens samenkomen - de synthese ontbreekt, de lezer blijft teleurgesteld achter. Ook moet hij zich door een overmaat aan sociologenjargon heen worstelen. Duyvendak beoogde naar eigen zeggen een 'publieksboek' te schrijven, maar frustreert die poging door bijvoorbeeld te spreken over 'nativisme dat door de decentralisaties wordt geproduceerd' of de 'culturalisering van burgerschap'.

Op dreef toont hij zich in het ontleden van de Haagse omgang met de nationale identiteit, waarbij hij kundig laat zien hoe veel partijen in PVV-richting zijn opgeschoven. Niet de leden van 'de meerderheidscultuur' staan onder druk, maar degenen die daar niet toe behoren, zo betoogt hij met verve. Dat weegt helaas niet op tegen het gemis aan verbindende conclusies. Zijn 'sentimentele samenleving' blijft daardoor vooral een holle kreet.