Teruglezen - Holleeder over de verfilming van de Heineken-ontvoering, waarvoor hij tekende: 'Ik ben erin geluisd'

Misdaadverslaggever Peter R. de Vries was vandaag aan de beurt om te getuigen in de strafzaak tegen Willem Holleeder. Hij sprak over zijn vriendschap met Heineken-ontvoerder Cor van Hout, zijn band met de zussen-Holleeder en de bedreiging die Willem Holleeder in 2013 aan zijn adres uitte. Lees hier het liveblog terug.

Berichten

Bekijk nieuwe update(s).
  1. Geen zitting op donderdag

    De rechter schorst, met het oog op de tijd, de zitting. Het eerder geplande verhoor op donderdag met Peter R. de Vries gaat niet door vanwege een programma waaraan hij die dag moet werken. Er wordt een nieuwe datum geprikt.

    Pas op 18 mei staat de volgende zitting in het proces-Holleeder op het programma. De onderzoeksrechter houdt in de tussentijd verhoren.

  2. De Vries gaf Astrid 'schrijftips'

    Over het boek Judas dat Astrid Holleeder schreef, zegt De Vries dat hij met Astrid een aantal sessies heeft gehad om haar ‘schrijftechnische tips te geven'. 'Zij heeft mij een aantal hoofdstukken die ze daarna heeft gemaakt voorgehouden. Daar heb ik mijn commentaar op gegeven.’

    Daarna is Astrid zelfstandig doorgegaan, zegt De Vries. Ze heeft zelf een uitgever benaderd.

  3. 'Ik stond daar op blote voeten'

    Peter R. de Vries beschrijft hoe intimiderend de bedreiging door Holleeder voor hem was. Holleeder stond woedend met motorkleding, handschoenen aan en helm op – 'in vol ornaat' – voor zijn deur. ‘Ik had net gesport en stond daar op blote voeten met mijn sportbroek aan.’

    De Vries wist meteen: ‘dit is helemaal foute boel. De verbale bedreigingen logen er niet om. Mijn echtgenote (die op dat moment thuis was, red.) heeft dat allemaal meegekregen en heeft dat ook precies hetzelfde als ik beleefd.’

  4. Janssen vraagt naar bedreiging De Vries

    Op 25 april 2013 belde Willem Holleeder aan op het privéadres van Peter R. de Vries. Hij was boos over de voorgenomen verfilming van De Vries’ bestseller over de Heineken-ontvoering, waarvan hij financieel niet profiteerde. Hij eiste dat zijn naam niet werd gebruikt in de film. ‘Ik dreig niet, ik doe’, schreeuwde Holleeder tegen De Vries. Toen die antwoordde dat hij ‘normaal’ moest doen, riep Holleeder: ‘Moet ik het nu afmaken, wil je dat ik het nu doe?’

    In diezelfde tijd vonden tussen De Vries en de zussen gesprekken plaats over de vraag of ze zouden getuigen tegen hun broer. Kwam bij De Vries op het moment dat Holleeder voor zijn deur stond de gedachte op dat hij van deze gesprekken op de hoogte was?

    De Vries antwoordt bevestigend. 'Dat kwam op een zeker moment wel bij mij op.' Zou De Vries daardoor de bedreiging ernstiger hebben ingeschat?, wil Janssen weten. De Vries noemt dit ‘ridicuul’.

  5. Onderonsje tussen De Vries en Holleeder

    De zitting wordt na een raadkameroverleg hervat. Holleeder grinnikt. ‘Dat is niet eerlijk, Peet’, zegt hij. Waarover dit onderonsje ging, was vanaf de publieke tribune niet hoorbaar.

    De rechtbank geeft advocaat Janssen nog een kwartier om vragen te stellen en zal daarna met De Vries in overleg gaan over een volgende zittingsdatum.

  6. Holleeder: ik ben erin geluisd

    Willem Holleeder over de verklaring die hij volgens De Vries heeft ondertekend over de verfilming van de Heineken-ontvoering: 'Ik ben geen Gekke Gerritje. Wat-ie nu opleest.. alleen een gek tekent dat.'

    Volgens Holleeder heeft hij tegen zijn zus Sonja gezegd dat hij niet heeft getekend, daar is een geluidsopname van.

    Holleeder zegt nu opeens dat hij misschien toch iets heeft getekend. Maar dat zou dan zijn omdat Sonja hem vroeg een krabbeltje te zetten, zonder dat hij wist waarvoor. 'Ik had m’n bril niet bij me.'

    Even later: 'Ik ben er gewoon ingeluisd.’

    Volgens De Vries is dit exemplarisch voor Holleeders persoonlijkheid. Dat hij iets tekent, 'en er vervolgens voor gaat liggen.'

    Holleeder bijt hem als reactie toe dat De Vries 'een smerige oplichter is'.

  7. 'Holleeder was akkoord met de film'

    Holleeder heeft volgens De Vries in 2012 een document getekend waarin hij verklaarde geen bezwaar te hebben tegen de Hollywood-verfilming van de Heineken-ontvoering (waarover De Vries in 1987 een bestseller uitbracht). Hij zou hier volgens de verklaring financieel ook geen aandeel in hebben, net zoals dat voor het boek gold. De Vries heeft het document in handen als bewijs.

    Holleeder bemoeit zich ermee. 'Het is niet mijn handschrift. Ik schrijf heel anders.'

    Volgens De Vries heeft Holleeder het over een ander document. Advocaat Janssen kijkt met een schuin oog naar het document dat De Vries inmiddels in de lucht houdt. 'Dit document kennen we inderdaad niet.'

  8. De Vries over gesprek met Holleeder

    De Vries pakt zijn aantekeningen erbij om te citeren uit een gesprek dat hij kort na de moord op Cor van Hout had met Willem Holleeder. Dit vond plaats in restaurant de Kersentuin in Amsterdam-Zuid.

    Holleeder wees De Vries op de speech die hij gaf tijdens de begrafenis van Van Hout, waarin hij opmerkte dat zijn vriend naar eigen zeggen nooit mensen dood zou schieten. Volgens Holleeder was dit wel degelijk het geval. Klepper en Mieremet zouden bovendien wel ‘dertig a veertig’ man hebben laten afschieten, ‘een bus vol’.

    Holleeder zei volgens De Vries ook dat 'Joego's' achter de moord op Van Hout zouden zitten. 'Hij had nooit in de drugs moeten gaan.'

  9. Met de erfenis bemoeide hij zich niet

    De Vries bekommerde zich na de dood van Van Hout over diens zoontje, dat toen tien jaar oud was. Met de afwikkeling van de erfenis bemoeide hij zich niet. Hij wilde niet de journalist uithangen op zo'n emotioneel moment.

    Volgens De Vries heeft Van Hout de prostitutiepanden aan de Achterdam in Alkmaar al voor zijn dood eigenhandig verkocht, maar hij weet dit niet zeker.

  10. De Vries wordt emotioneel

    De Vries vertelt uit eigen initiatief over een ontmoeting die hij een maand voor de dood van Van Hout met hem had in een restaurant in de Scheldestraat. Tijdens het gesprek dat toen plaatsvond, hadden de twee vrienden het onder meer over het testament van Van Hout (hij had toentertijd al twee moordaanslagen achter de rug).

    De Vries wordt emotioneel, hij last verschillende keren een pauze in om de brok in zijn keel weg te slikken. 'Cor heeft mij toen gevraagd: als mij iets overkomt, wil je dan voor mijn kinderen zorgen.'

    Stilte.

    De Vries vervolgt, nog altijd emotioneel: 'Ik heb toen gezegd: ja, natuurlijk doe ik dat. Ik kende zijn kinderen natuurlijk goed. Ik heb Rich van Hout geboren zien worden. En ook bij het andere kindje ben ik in het ziekenhuis geweest. Dat was een belofte die ik heb gedaan en ik heb hem toen ook gevraagd: Cor, hoe heb je het geregeld allemaal? Hoe zit het? Ik wist natuurlijk wel dat hij een crimineel was, een boef. Het was niet zoals bij ons, dat je dan alles keurig op je naam hebt staan en noem maar op.'

    Van Hout zei tijdens deze bewuste ontmoeting tegen De Vries dat hij een testament heeft 'waarin alles precies staat zoals ik het hebben wil'. Hij heeft volgens De Vries 'geen ogenblik, met geen woord een voorbehoud gemaakt dat dat testament niet geldig zou zijn. Dat het niets betekende.'

    Hij zegt dit, vervolgt De Vries, omdat hij in de rechtbank anders heeft doen beweren. 'Alsof het testament nergens voor stond.'