Spacecake met 'licht' bewustzijnsverhogend effect
©

Spacecake met 'licht' bewustzijnsverhogend effect

Het beste hippieverhaal

Ik woonde in een studentenhuis met een braakliggend terrein ernaast. Een huisgenoot verbouwde daar nederwiet. Omdat ik niet rookte, maakte ik af en toe verrukkelijke wiet- of hasjcakes. Je moest dan altijd zorgen dat het spul goed verdeeld werd over het deeg. Hasj was bij deze culinaire exercities m'n favoriet; met onze slechte kwaliteit wiet moest je echt enorme hoeveelheden verwerken en dat kwam de smaak en kleur van de cake niet ten goede: grassig.

Altijd als ik een cake gefabriceerd had, proefde ik eerst zelf het kontje van de cake om vast te stellen hoe sterk hij was geworden. Omdat ik het spul altijd zo minutieus verdeelde, was dat een prima beoordelingsmethode.

Tot op zekere dag.

Ik kreeg een vriend van mij te eten op maandag en had zondag een cake gebakken. Voorproeven had geleerd dat het dit keer klaarblijkelijk om bijzonder slechte hasj ging: ik voelde niets.

De vriend moest om acht uur op een vergadering van zijn werk in welzijnsland zijn. Geen probleem. We aten goed, dronken hoogstens een glas of twee en kletsten gezellig. Er was nog tijd voor een toetje, dus ik haalde de cake tevoorschijn. Nadat ik hem verzekerd had dat er geen bewustzijnsverhogende effecten te verwachten waren, liet hij zich overhalen. Kort voor acht vertrok hij naar de vergadering en ging ik opruimen.

Rond half negen begon ik een beetje high te worden en tegen negen was ik aardig stoned. Ik maakte me wel wat zorgen om hem, maar kon er natuurlijk niets meer aan doen dan hopen dat het bij hem zou meevallen.

Nog ééntje

Nog één allesovertreffend beste hippieverhaal zoeken we. didu@volkskrant.nl

De volgende dag had ik een ziedende vriend aan de telefoon die kortaf verhaalde hoe hij in een soort lachstuip de vergadering was doorgekomen.

Erik Habold, Leiden