‘Iederwijs’-scholen zijn verleden tijd

Iederwijs is geschiedenis. De laatste nog overgebleven school uit het netwerk van radicaal vernieuwende scholen valt niet meer onder het landelijke bestuur.

Iederwijs is ten onder gegaan aan de steeds strengere eisen die aan particuliere scholen worden gesteld, aan interne onenigheid over de koers en aan het gebrek aan sponsors. De laatste jaren vielen steeds minder scholen onder de Iederwijs-paraplu.SpelenIederwijs baarde begin deze eeuw opzien met onderwijs dat de invulling volledig overliet aan de vraag van de leerlingen. Als kinderen lange tijd zin hadden om vooral te spelen, dan gebeurde dat. Als ze ergens iets over wilden opsteken, werd dat aangeboden.Iederwijs begon in februari 2002 met acht kinderen in Schoonhoven, als reactie op het gewone onderwijs, waarin volgens de hervormers veel te weinig rekening wordt gehouden met het individuele kind. Door de grote belangstelling voor deze vorm van onderwijs groeide Iederwijs in een paar jaar uit tot een netwerk van 17 scholen, en nog enkele tientallen groepen van ouders die er een wilden beginnen. Het bleven in de meeste gevallen particuliere schooltjes voor basisonderwijs, waar op het hoogtepunt gezamenlijk circa 450 leerlingen op zaten.De vrije onderwijsopvattingen kwamen Iederwijs al snel op veel kritiek te staan. CDA-Kamerlid Jan de Vries sprak voorjaar 2005 van ‘veredelde speeltuinen’, en zette minister Van der Hoeven aan tot maatregelen. De Inspectie van het Onderwijs ging ook toezien op de kwaliteit van het particulier onderwijs. Ondanks de vaak niet terechte reputatie van grote vrijblijvendheid, slaagde menig Iederwijs-school erin een voldoende te scoren. Met name scholen waar ook voortgezet onderwijs werd aangeboden lukte dat niet. OverheidsbekostigingEen klein aantal Iederwijs-scholen sleepte in 2008 zelfs overheidsbekostiging in de wacht. De uitdunning van het netwerk was toen al in volle gang. Veel Iederwijs-scholen stopten of gingen voor zichzelf verder. Op de laatste Iederwijs-school, Wonderwijs, waar een jaar geleden nog meer dan veertig kinderen onderwijs volgden, zitten nu nog maar circa vijftien leerlingen.‘We kwamen steeds vaker negatief in de publiciteit’, zegt oprichter Eefke Eijgenstein vandaag in de Volkskrant. ‘Altijd weer opnieuw die beelden van trampolinespringende kinderen. Maar voor ons ging het erom dat een kind zijn eigen leerweg maakt. Dat is nu op scholen veel meer gemeengoed geworden, net als het ontwikkelen van ieders individuele talent, waarop we ook zo hamerden.’