Beter LevenLezersdilemma's

Zijn er grenzen aan de vrije vaccinatiekeuze?

null Beeld

Lezers vragen andere lezers om raad bij problemen en dilemma’s.

Mijn vrouw werkt voor een woongemeenschap voor volwassenen met een verstandelijke beperking. Onlangs is in de instelling een heftige coronauitbraak geweest. Alle bewoners zijn nu gevaccineerd. Mijn vrouw en al haar zorgcollega’s kunnen zich met voorrang laten vaccineren. Mijn vrouw heeft al een afspraak. Haar leidinggevende en veel collega’s geven om drogredenen aan zich niet te laten vaccineren. Mijns insziens heeft de vrije vaccinatiekeuze een grens en is er morele plicht. De directie heeft hier geen notie van. Ik wil de directie informeren, mijn vrouw vindt dit niet goed, zij wil geen gedoe. Ik respecteer mijn vrouw maar het voelt niet goed. Draaf ik door?

Man (42) naam bij redactie bekend.

Onbekwaam

Bedenk wat dit doet met de beeldvorming: u zet uw vrouw neer als iemand die niet in staat is haar eigen belangen te behartigen en die bovendien de directie van haar organisatie als onbekwaam bestempelt. Heel onverstandig.

Heleen Scheele (54), Heerde

Getest

Volgens mij kan de directie alleen verplichten dat werknemers getest worden alvorens zij mogen werken. Uw vrouw kan, als zij dat belangrijk vindt, dit advies aan de directie geven. U hoeft niets te doen.

Harry Brouwer (66), Winschoten

Notendop

Artikel 11 van de Grondwet: ‘Ieder heeft behoudens bij of krachtens de wet te stellen beperkingen recht op ontastbaarheid van zijn lichaam.’ Voormalig minister van Werkgelegenheid (Asscher) heeft eerder al gezegd dat hij niet van plan is om vaccinatie voor werknemers verplicht te stellen. Zelfs niet wanneer zo’n inentingsweigeraar gevaar oplevert voor kwetsbare derden. De bewindsman wil bij inentingsweigering kijken naar andere beschermingsmogelijkheden of desnoods andere werkzaamheden. Dat is lastig als 75 procent van je medewerkers in de zorg met kwetsbare bewoners werkt. Ziehier de dilemma’s van de directie in een notendop.

Herman Giesken, gepensioneerd verpleegkundige en teamleider GGZ (71), Lochem

Niet werkgever maar bedrijfsarts

Op grond van de privacywetgeving (AVG) mag een werkgever niet aan een werknemer vragen of hij gevaccineerd is en hij mag dit (als een werknemer dit vrijwillig zou melden) ook niet registreren. Alleen een bedrijfsarts mag dit. Daarnaast is het verplichten van vaccinaties door een werkgever ook juridisch complex, dus het is maar de vraag wat de directie met deze kennis kan. Kortom: hoe goed uw bedoelingen ook zijn, het is niet aan u om deze informatie wel te delen met de directie van het werk van uw vrouw.

Anne van der Harst (34), jurist, Amsterdam

Geen rol

Los van het vaccinatievraagstuk zou ik u adviseren u niet te mengen in de relatie tussen uw vrouw en haar werkgever. Als u haar echt respecteert, is het aan haar om de zaak wel of niet aanhangig te maken op haar werk. U heeft daar geen rol in, want u werkt daar niet.

Laurens-Jan Portegies (36), Rijswijk

1961

Uw vraag hoort thuis in 1961. Uw vrouw is een werkend, zelfstandig mens. Zij bepaalt zelf haar eventuele bemoeienis met haar collega’s. Voor u is hier geen plaats weggelegd, hou het op discussiëren in de privésfeer.

Louise van Vliet (68), Utrecht

Meer nadruk

Werken in de zorg kent bepaalde verantwoordelijkheden. Zo ben je onder meer verantwoordelijk voor de veiligheid van diegene die je verzorgt. Je houdt je aan bepaalde hygiëneregels en je zorgt ervoor dat je patiënten niet blootstelt aan kans op besmettingen. Zo blijf je thuis als je grieperig bent en word je, in ziekenhuizen, regelmatig gecontroleerd of je geen bacteriën ‘rond strooit’. Ook moet je bij aanvang van je baan of opleiding de meest gangbare vaccinaties gehad hebben. Niets nieuws dus. Ik zou er geen moeite mee hebben dat directies hier meer nadruk op zouden leggen of dit zelfs zouden verplichten.

Ruud Mans, ex-verpleegkundige (68), Amsterdam

Over twee weken: samen of apart inslapen?

Mijn partner en ik zijn achttien jaar samen. We hebben een verschillend ritme. Ik ben om half 11 ’s avonds moe. Hij stommelt rond 2 uur naar boven en is gehecht aan ‘de avond alleen afsluiten’. Dat voelt ongezellig. Ook voor ons seksleven werkt het niet goed. Als ik wakker blijf tot middernacht of iets later, zegt hij dat hij ‘zo’ komt. We hebben afspraken gemaakt (eens per week samen naar bed, tegelijk naar bed en als hij niet kan slapen staat hij weer op) maar er verandert niets. Ik ben het zat om steeds weer in de kritische rol terecht te komen. We hebben het verder goed met elkaar, dus ik vind het een lastig dilemma. Moet ik het op scherp zetten?

Vrouw (50), naam bij redactie bekend

Onze vraag is: wat zou u doen?

Mail uw antwoord (max. 110 woorden) voor maandag 5 april naar: wzud@volkskrant.nl. Heeft u een ­dilemma en wilt u zelf advies van andere lezers? Mail dan uw probleem (max. 110 woorden) naar: wzud@volkskrant.nl. Vermeld altijd uw volledige naam, leeftijd en woonplaats. De redactie behoudt zich het recht voor bijdragen in te korten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden