Thuis etenweekendrecept

Yvette maakt het liefste troostgerecht dat ze kent: boterzachte gnocchi

Kookboekenmaker Yvette van Boven maakt een seizoensrecept en geeft suggesties om iets met de restjes te doen. Deze week: zachte gnocchi.

Yvette van Boven
null Beeld Oof Verschuren
Beeld Oof Verschuren

Herfst. Ja, ik pak nog even door na mijn recept van vorige week. Het was niet alleen ineens buiten herfst, het was ook herfst in relatieland. Mijn lieve vriendin stuurde een appje met de vraag of ik er even voor wilde gaan zitten. Er volgde een relaas dat ik u zal besparen, maar het kwam neer op een groot tranendal dat eindigde in: man weg. Na bijna twintig jaar stond ze er onverwachts alleen voor.

Met de grootste doos chocola die ik kon vinden onder mijn arm gestoken ging ik naar haar toe. Naar mijn rouwende vriendin, na een paar dagen al vermagerd. Na vier dagen niet te hebben gegeten, zat ze bibberend aan een kom soep, een pot thee stond er lauw naast. Ze schonk me een grote mok in. We hadden het over alles en over niets. Haar honden klommen over me heen, die waren gelukkig nog wel heel verliefd en probeerden zelfs mij te troosten, want honden voelen alles heel erg aan.

Thuis bleef het aan me kleven. Ik sliep nu ook slecht en de man ook. We stonden op, onze ledematen zwaar en triest. Verdriet kan zomaar aan je blijven hangen zonder dat je iets zelf hebt meegemaakt.

Ik stuurde mijn vriendin een opmonterend berichtje, en maakte het boodschappenlijstje voor de week. Zonder dat ik er iets aan kon doen vulde ik de kar met troostvoer. Dingen die je hart verwarmen en waar je niet op hoeft te kauwen. Gerechten die een kacheltje in je stoken van binnenuit, die je omarmen.

Er kwam een pan op tafel met het liefste troostgerecht dat ik ken, ik wist niet dat het bestond tot ik er zelf in roerde: warm, een beetje pittig, gelaagd en vol. Zachte gnocchi, boterzachte ui en venkel, droppig door de anijs en een beetje kazig.

Je krijgt er misschien je man niet mee terug, maar het is wel een arm om je schouder en het smaakt duizend keer beter dan een doos tissues.

Zachte gnocchi

Voor 4 personen

dikke klont roomboter
1 grote of 2 kleine ui, gesnipperd
2 venkelknollen, in heel kleine blokjes, bewaar het groen
2 eetl. gehakte chipotle in adobo (ik gebruik die uit de pot van het merk La Morena)
ca. 300 ml paddestoelenbouillon, hou een beetje extra achter de hand
75 gram fijngeraspte Parmezaanse kaas, plus extra
500 gram gnocchi
een paar takjes dragon, fijngehakt
15 gram bladpeterselie, fijngehakt
60 gram pijnboompitten, kort geroosterd in een droge koekenpan
zout en versgemalen zwarte peper

Laat de boter smelten in een grote zware pan op middelhoog vuur. Voeg de ui toe en laat onder af en toe omroeren 10 minuten zachtjes smoren. Voeg de kleine blokjes venkel toe en smoor nog eens 10 minuten mee. Roer de chipotle erbij en bak even mee. Blus af met de bouillon, breng aan de kook en roer de gnocchi erdoor.

Laat de gnocchi in de saus garen. Roer er meer bouillon door als het nodig blijkt, ze zuigen soms flink vocht op.

Roer de Parmezaanse kaas erdoor als de gnocchi na een minuut of 7 zacht en gaar zijn. Voeg daarna de dragon en peterselie toe. Hak het venkelgroen ook fijn en strooi het erin.

Roer op het laatst flink gebakken pijnboompitten door het gerecht en proef op zout en peper.

Troost uzelf met een extra grote kom en eet met één lepel.

Opmaakrecept:

Wij warmden de rest de volgende dag op. We roerden er een scheutje extra bouillon door, schepten het in een ovenschaal en bestrooiden de schotel met een mengsel van Parmezaanse kaas en broodkruim. We bakten het 20 minuten af in een voorverwarmde oven op 180 graden.

Instagram: @yvettevanboven

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden