Beter leven

Wat is belangrijker? Tafelmanieren of conversatie tijdens de maaltijd?

Lezers vragen andere lezers om raad bij problemen en dilemma’s.

null Beeld

Mijn man en ik hebben verschillende opvattingen over het eetgedrag van onze kinderen (0, 4 en 6 jaar). Hij is opgevoed met strenge etiquette. Hij vindt het belangrijk dat onze kinderen geen (eet)geluiden maken tijdens het eten, beide handen op tafel hebben en rustig eten. Hij herinnert onze kinderen er voortdurend aan, als ze het even vergeten. Ik vind het vooral belangrijk dat het eten een gezellig moment is, waarop we de dag doorspreken. Ik vind eetregels ook belangrijk, maar vind het vervelend als ons eten steeds wordt onderbroken door het terechtwijzen van onze kinderen. Voor mij bederft dat de pret aan de maaltijd.

Vrouw (40), naam bij de redactie bekend

Apart eten

Leren eten is een motorische, cognitieve en sociaal-emotionele ontwikkeling en ieder kind heeft zijn eigen tempo. Vind samen een praktische oplossing voor uzelf maar vooral voor uw beider kinderen. Stel uw man eens voor om apart te eten. U eet dan samen met uw kinderen en terwijl u ze naar bed brengt, eet hij zijn maaltijd in alle rust op, doet de vaat en zet koffie voor u beiden.

Karien Masolijn - den Ridder (67), Culemborg

Koningin op bezoek

Wij lieten de kinderen de hele week op hun eigen manier eten, maar één dag van de week kwam de koningin op bezoek. We dekten de tafel met een tafelkleed, servetten, messenleggers en kaarsen en mooie drinkglazen. Dan was de afspraak dat iedereen ook netjes at. En werd er op die dag door ons gecorrigeerd. Dan hoef je niet de hele week te zeuren en ze kunnen zich keurig gedragen aan tafel, ze zijn nu 30, 28 en 26 jaar oud.

Liselotte Fischer (60), Wytgaard

Stil als muisjes

Gebruik teksten als, kunnen jullie stil als muisjes eten? Wie lijkt het minst op een varkentje? Als je ooit een prins of prinses trouwt dan moet je wel met mes en vork kunnen eten. Wie kan al als een prins(es) eten? En vergeet ze vooral niet de hemel in te prijzen voor die zeldzame minuut dat het goed gaat. Zie het als een leerproces.

Ilse Verkaart (50), Wellerlooi

Ontspannen

Ik ben opgegroeid met strenge tafelmanieren en dankbaar dat ik dit meegekregen heb. Bij belangrijke diners kan ik hierdoor ontspannen dineren en kan ik gemakkelijk gesprekken voeren zonder dat ik me druk hoef te maken of ik het wel goed doe.

Maartje Mestrini (24), Amsterdam

Snoeppapier regels

Ik maak er met onze kinderen een spelletje van. Voor het eten vertel ik de regels, waarbij die voor de ouders natuurlijk strenger zijn. Iedereen krijgt een velletje eetbaar snoeppapier dat we in kleine stukjes knippen. De kinderen mogen een stukje van de ouders pakken als die de regels overtreden en omgekeerd. Aan het einde mag je opeten wat je over hebt. We hebben er veel lol mee gehad en de tafelmanieren zijn een stuk beter geworden. Ook die van mezelf.

Marjolein Verhoeven (47), Eindhoven

Groot zeil

Terechtwijzen tijdens het eten heeft weinig zin en bederft snel de sfeer. Spreek vooraf door waar ze op moeten letten, geef nadien feedback. En stel in het vooruitzicht: als het deze week een aantal keren goed verloopt eten we zondag frietjes met de handen. Zonder borden. Alles over een groot zeil op tafel. Overal mayo, frieten en stukjes frikandel. Wedden dat ze hun best doen als nooit tevoren en het reuzegezellig is?

Paul Veelen (31), Echt

Geen vervelende herinneringen

Ik heb aan correcties geen vervelende herinneringen en ben nu blij. Van de kantine van mijn bijbaantje, de kerstdiners op stage tot etentjes of borrels op mijn werk: ik kan zonder onzekerheid mezelf zijn.

Daniël Nuijten (24), Utrecht

Over twee weken: Wat is dan de grens bij vrije vaccinatiekeuze?

Mijn vrouw werkt voor een woongemeenschap voor volwassenen met een verstandelijke beperking. Onlangs is in de instelling een heftige coronauitbraak geweest. Alle bewoners zijn nu gevaccineerd. Mijn vrouw en al haar zorgcollega’s kunnen zich met voorrang laten vaccineren. Mijn vrouw heeft al een afspraak. Haar leidinggevende en veel collega’s geven om drogredenen aan zich niet te laten vaccineren. Mijns insziens heeft de vrije vaccinatiekeuze een grens en is er morele plicht. De directie heeft hier geen notie van. Ik wil de directie informeren, mijn vrouw vindt dit niet goed, zij wil geen gedoe. Ik respecteer mijn vrouw maar het voelt niet goed. Draaf ik door? Man (42) naam bij redactie bekend.

Onze vraag is: wat zou u doen? Mail uw antwoord (max. 110 woorden) voor maandag 22 maart 2021 naar: wzud@volkskrant.nl. Heeft u een ­dilemma en wilt u zelf advies van andere lezers? Mail dan uw probleem (max. 110 woorden) naar: wzud@volkskrant.nl. Vermeld altijd uw volledige naam, leeftijd en woonplaats. De redactie behoudt zich het recht voor bijdragen in te korten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden