Waarom is de Mount Everest zo boos op ons?

Rond mei is het meestal raak bij de hoogste berg op aarde. Het is dé maand bij uitstek om de Mount Everest te beklimmen, dus scharrelen honderden klimmers en aanhang rond in het basecamp en is het later spitsuur aan de voet van de fameuze Hillary Steps....

De top wordt elk jaar door een groot aantal mensen beklommen; de meesten keren ook weer terug. Maar elk jaar vindt ook een aantal klimmers de dood, niet zelden op de terugweg. Uitgeput, te laat op de dag boven gekomen en dan op de weg terug verrast door duisternis, vermoeidheid en slecht weer. Afgelopen mei kwamen elf klimmers om; een jaar eerder bedroeg het aantal slachtoffers twaalf. Tussen 1921, het jaar van de eerste Everest-poging, en mei 1996 bereikten 630 klimmers de top; 144 stierven onderweg.

Vooral de 'ramp' van 1996 kwam flink in de publiciteit. De vermaarde Nieuw-Zeelandse klimmer Rob Hall leidde een groep 'toeristen' naar boven, amateurklimmers, die stuk voor stuk 60 duizend dollar hadden neergeteld. Ze bereikten de top, maar kwamen eigenlijk te laat boven. Bij de terugkeer naar het hoogste tentenkamp raakten ze 's nachts gedesoriënteerd en vroren dood.

Een van Halls klanten was Jon Krakauer, redacteur van Outside en schrijver van diverse bergsportboeken. Ook Krakauer haalde de top, maar was net op tijd weer beneden. In Into Thin Air (Villard, import Van Ditmar; ¿ 58,65) beschrijft hij de fatale expeditie, die ook aan Hall het leven kostte. De Nieuw-Zeelander zat twee nachten vast, hoog op de berg, voordat hij stierf.

Krakauer heeft er een dramatisch, zeer persoonlijk en leesbaar relaas van gemaakt. 'Wat hebben wij gedaan om deze berg zo boos te maken?' De auteur stelt ook zichzelf pijnlijke vragen: 'Nam Hall, omdat ik mee was als schrijver, soms te grote risico's? Moest deze expeditie hoe dan ook een succes worden?' Krakauer gaat zelf ook niet vrijuit, schrijft hij. Terwijl hij uitgeput in zijn tent lag, kropen - zonder dat hij het overigens wist - de slachtoffers in het donker rond. Maar ook al had hij het geweten, schrijft Krakauer, op die hoogte kun je niks doen, zonder je eigen leven (en dat van anderen) in gevaar te brengen. De twijfel blijft echter knagen.

De conclusie van Krakauer: de Everest heeft zijn leven (en dat van de families van de slachtoffers) 'vergiftigd'. (Rolf Bos)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden