Vrachtwagen tussen de tentjes

Campermensen zijn anders dan tentenmensen. Wil Thijssen en fotograaf Marieke Wijntjes stappen in en rijden weg...

Wil Thijssen en Marieke Wijntjes

‘Een camper is een huisje op wielen’, zegt de stem op de dvd-speler in het Frans. ‘Laten we eens kijken hoe die werkt.’ Op het schermpje is te zien hoe je de beukenfineer tafel-met-stoelen in een handomdraai omtovert in een tweepersoonsbed, en wordt uitgelegd hoe de elektriciteit werkt, hoe je de wc leegt, en ook wordt gezegd dat het onverstandig is om water in de dieseltank te gooien... Een strenge stem waarschuwt voor tunnels, achteruitrijden – ‘u bent langer dan u denkt’ – en maximumsnelheden, en wenst de kijker een prettige vakantie.

Makkie, menen wij.

De dame achter de balie van Travelhome vraagt om kopieën van rijbewijzen en 2000 euro borg per creditcard, waarna haar collega met grote behendigheid een witte zespersoonscamper uit een lange rij soortgenoten op de parkeerplaats manoeuvreert. Hij neemt moeiteloos twee scherpe bochten en zet hem op de handrem waar de oprit eindigt: op de provinciale weg van Parijs-west richting de kust.

De camper heet Bavaria 130 Multi-Jet, is beplakt met vlinders en bloemblaadjes en volgt probleemloos de aanwijzingen van het navigatiesysteem, dat ons naar groene heuvels dirigeert. Alleen de lage handrem aan de linkerzijde van de chauffeur is even wennen. Op La Briquerie, een camping in Équemauville nabij de Seine-baai, zoeken we een plekje uit. Met zo’n paal waarin stopcontacten zitten, zoals de dvd-speler deze ochtend heeft aangeraden. Maar die scherpe bochten blijken minder makkelijk dan gedacht met een zeven meter lang vehikel, dus neemt de buitenspiegel hier en daar een heg of boomtak mee.

Buurvrouw Martine Claeyssen uit Antwerpen kijkt toe vanuit het keukenraampje in haar Karmann Missouri 635 SD. ‘Zo’n camper geeft heel veel vrijheid’, benadrukt ze. ‘Als je met een tent gaat kamperen, huur je drie weken dezelfde plek – heel vervelend als de buren je niet aanstaan. Met een camper rij je in zo’n geval meteen door. Bovendien heb ik een hekel aan luchtbedden.’

Uit een onderzoek van Recron, de Vereniging van Recreatieondernemers, en de Nederlandse Kampeerauto Club (NKC), blijkt dat bezitters van een camper 15 procent vaker een lange vakantie (meer dan vijf dagen) nemen, en 35 procent vaker ‘even eropuit’ gaan dan Nederlanders zonder camper. De reden: je vakantie begint vaak al direct bij huis en is comfortabel – het huisje-op-wielen is van alle gemakken voorzien. Een camper is vaak groter en luxueuzer dan een caravan.

In de buitenkant van de Bavaria 130 Multi-Jet zitten zes klepdeurtjes waarachter apparatuur verborgen is die ons een ‘onvergetelijke’ vakantie met airconditioning, warme douche en koken-op-gas garandeert. Na enig duw- en trekwerk klapt de polyester klepdeur open. Erachter zit niet alleen een stekker, maar ook een verlenghaspel, die we aansluiten op de paal met stopcontacten in de heg.

Het verbouwen van de tafel-met-stoelen tot bed gaat een stuk minder makkelijk. Na een uur puzzelen, veel drieletterwoorden en enkele sissende buren omdat we ongewild veel kabaal maken, hebben we twee tafelbladen met grof geweld uit de sponning getrokken en zijn de bedbodems een feit. Na nog meer vloeken passen de kussens in een geometrisch raadsel tussen het verbouwde meubilair.

Buurman Jan de Cock uit Rotterdam is niet gelukkig met de schaduw die de Bavaria op zijn tentje werpt: ‘Zulke vrachtwagens zouden ze eigenlijk moeten verbieden op een camping’, zegt hij. ‘Ze maken het gras kapot en ze zijn verschrikkelijk ongezellig. Bovendien denken camperbezitters dat ze heel wat zijn. En ze hebben altijd een radio of tv hard aan staan.’

Op zijn aanraden rijden we de volgende ochtend langs de kust via Honfleur naar het noorden, op zoek naar een plek waar uitsluitend campers mogen staan. Voorbij de hoge, steile brug over de Seine, die de Bavaria 130 Multi-Jet in z’n tweede versnelling ronkend overmeestert, belanden we in Le Havre op een aire de campingcars – een plek voor kampeerauto’s, die in de verste verte niet lijkt op een camping. Geen grassprietje, struik of vogeltje te bekennen; hier staan enkele tientallen Bavaria’s 130 Multi-Jet zij aan zij op een gigantische betonnen vlakte die eindigt in de haven. We parkeren naast Pierre en Yvette le Danff, twee zeventigers uit Rennes in Bretagne.

‘Het is hier niet erg mooi’, erkent Pierre, ‘maar je zakt hier ook niet weg als het heeft geregend, en het is gratis.’ Bovendien, rebbelt hij verder, is het hier rustig omdat hier geen ruziënde ouders met krijsende kinderen komen, of fietsers die hun fiets ongevraagd tegen je huis op wielen parkeren – Pierres CI Rivièra 55p heeft er al eens een kras door opgelopen.

Pierre rijdt langs alle aires de campingcars met zijn MyPoi, een navigatiesysteem dat feilloos alle camperplaatsen in Frankrijk, Duitsland, Italië, Nederland, België en Luxemburg aanwijst. De CI Rivièra 55p is van hemzelf, vertelt hij trots. Het is zijn tweede camper. De eerste trok maar moeizaam op in de bergen en deze heeft bovendien meer luxe.

Gastvrij zwaait hij zijn polyester deur open. Het zithoekje daar, wijst hij, kan worden omgebouwd tot tweede bed. Als hij de chauffeursstoel 180 graden draait, kan een derde persoon aan het tafeltje zitten: hendel, trek, klik, draai, klik, ja, derde stoel aan tafel. En achter in de hoek is het bed waarin hij en Yvette slapen. Boven het bed hangt een uitklapbaar flatscreen-tv’tje, en een gasalarm.

Een gasalarm?

Ja, want ‘boeven willen nog wel eens gas door het rooster naar binnen spuiten, je bedwelmen, de hele hut leegroven en ervandoor gaan’, zegt Pierre. Dat heeft hij zelf nog nooit meegemaakt, maar een kennis van vrienden van familie van vrienden wel, en ‘dan leg je graag een paar honderd euro extra neer voor zo’n alarm’. En ‘oh ja, kijk’, zijn wc is draaibaar, zodat Pierre in elke gewenste richting zijn behoefte kan doen.

Kampeerauto’s worden steeds omvangrijker, luxueuzer en duurder. Toch is het aantal Nederlanders dat vorig jaar een camper aanschafte met een kwart gestegen naar ruim 50 duizend, blijkt uit cijfers van de NHTV, de nationale opleiding voor toerisme in Breda. Tegelijkertijd daalde de verkoop van het aantal caravans. De reden: het schrappen van de ‘slurptaks’ en de ‘roettaks’ in 2007, die de aanschaf van een camper zo’n 15- tot 20 duizend euro duurder zouden maken. Die belastingen zullen niet voor 2010 worden ingevoerd, dus verwacht de NHTV een verdere stijging. Bovendien groeit bij toeristen de behoefte aan luxe en comfort, blijkt uit het onderzoek.

Is de Bavaria 130 Multi-Jet al comfortabel, die verbleekt op een prachtige plek aan het strand in St.-Jou bij Etrétat. Daar staat, tussen andere Bavaria’s en Kip-caravans, de kloeke kampeerauto van Cor en Marijke Vink uit Sleeuwijk. Hun Winnebago Vectra Turbo Diesel is eigenlijk geen camper, en ook geen huisje-op-wielen. Dit mag gerust een rijdend paleis heten. Gastvrij gooit Cor zijn deur open. Daarachter liggen een koningspoedel en een Belgische herder naast elkaar op een lederen bank, die in een van de twee zithoeken staat.

De camper is voorzien van een badkamer met wc, douche, wastafel en wasdroogcombinatie. Buiten hangen beveiligingscamera’s, waardoor Cor en Marijke vanuit hun bed op tv kunnen zien wie er voor de deur staat. Onder deze camper zit een septictank van ongeveer 200 liter, zodat Cor en Marijke niet om de paar dagen hun wc hoeven te legen. In de keuken zit een combi-magnetron, een kruimeldief en een weerstation. De kookplaat is keramisch, ‘want dat geeft minder condens’.

Cors Winnebago Vectra Turbo Diesel is bijna elf meter lang, hij heeft er zijn groot rijbewijs voor moeten halen. ‘Het is eigenlijk een vrachtwagen, en camionneke noemen ze dat hier. ’ De Duitse eigenaar vroeg er op internet, tweedehands, 64.900 euro voor. Ze betaalden uiteindelijk minder, maar zijn geld is ie meer dan waard, zegt Marijke. ‘We genieten er erg van. Misschien verkopen we zelfs ons huis, om in de camper te gaan wonen.’

Cor en Marijke staan vandaag voor het laatst op het strand in St.-Jou. Ze willen verder, maar die steile brug over de Seine trekt zijn Winnebago niet, zegt Cor. Daarom neemt hij de péage. In het donker, want ’s avonds na tienen is het hokje van de tolbeambte leeg. ‘Dan kun je er gratis doorheen.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden