Reisgenoten Op groepsreis: gelukkig werd er niet gezongen onderweg

Volkskrantlezers wisselen op volkskrantreizen.nl ervaringen uit. In ‘Reisgenoten’ elke week een samenvatting van wat er zoal wordt verhaald op het net....

Je komt in een gespreid bedje, alles is voor je geregeld en je gaat naar plekken waar je in je uppie nooit zou komen. De groepsreis. Kan ideaal zijn om met gelijkgezinden een land te ontdekken, maar één rotte appel ertussen en de boel is flink verpest. Heleen is huiverig voor sociale problemen: ‘aandachttrekkerijtjes’ zijn bij zo’n groepsreis volgens haar al snel aan de orde van de dag en dat leidt weer tot ergernis bij anderen. ‘De groep wordt zelf een doel waarin je je moet zien te handhaven.’ Haar ervaring is dat iedereen altijd naar de reisleider zit te staren. ‘Het lijkt of mensen niet meer zelf kunnen nadenken en alles aan een (zelf)benoemd middelpunt moeten vragen en toetsen.’

Bertus daarentegen beklaagt zich op volkskrantreizen.nl over vooroordelen omtrent groepsreizigers. Ze worden gezien als ‘debiel en niet in staat om zelfstandig bezienswaardigheden te bereiken.’ Als fervent groepsreiziger weet Bertus beter, het is voor hem dé manier om in korte tijd zoveel mogelijk te zien. Met verbazing keek hij tijdens een groepsreis in China naar andere Nederlandse toeristen die er ‘verbaal prat op gingen zelfstandig te reizen’ en intussen in dezelfde trein zaten als de groep, dezelfde busjes namen naar de highlights, dezelfde accommodatie hadden geboekt en zelfs hún reisbegeleidster om hulp vroegen.Dát is pas een vooroordeel, schrijft Collin. Dit jaar trok hij met zijn gezin zelfstandig door China, zonder hulp van groepsleiders. ‘We redden ons wel. En inderdaad, we houden er niet van om ons aan te passen aan een groep en verplicht met anderen uit eten te gaan.’ In Pingyao zag Collin een groep Nederlandse toeristen in een restaurant zitten die luidkeels ‘pizza, pizza’ riepen. Zijn oordeel: ‘Vast gezellig, maar niet voor ons.’

Groepsreizigers en individuele reizigers lijken het over één ding wel eens: in een groep mis je de couleur locale. ‘Onbegeleid’ beland je eerder in onverwachte situaties die je dichter bij de locals brengen (Patrick).

Je kunt dan geluk hebben met een groep vol inspirerende reisgenoten, maar vergeet de reisleiding niet. Die kan ook spelbreker zijn. Zo trof Angela een reisbegeleider met puberaal gedrag die er genoegen in schiep de groepsleden tegen elkaar op te zetten. Die van Bob probeerde de groep voortdurend te pushen om in bepaalde restaurants te gaan eten ‘waar hij dan zelf korting kreeg.’ De groep van Arie moest zelfs een incapabele reisbegeleider wegsturen. Wat overbleef was een ‘fantastisch groepsgevoel.’

Een tussenweg dan, voor degenen die niet houden van groepsdynamiek maar ook opzien tegen een individuele trip: er zijn reisorganisaties die groepsreizen aanbieden waarbinnen je tot op zekere hoogte je eigen plan kunt trekken (Mirjam). Ze regelen vervoer en hotels en de rest moet je zelf uitzoeken. Een ideale manier voor Frederik Kruls en zijn vrouw om een groot deel van India te doorkruisen. ‘We hoefden niet achter treinkaartjes aan, er werd niet gezongen onderweg en aan die reis hebben we vrienden overgehouden.’

Komt het toch nog allemaal goed.

Jady Petovic

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden