stijlpastoor

Philip stal nooit de show van zijn vrouw

Prins Philip in 1951. Beeld Getty Images
Prins Philip in 1951.Beeld Getty Images

Prins Philip kleedde zicht gedistingeerd, ziet Esquire-hoofdredacteur Arno Kantelberg, maar hield het altijd sober.

Ik zat van de week naar een documentaire over de onlangs overleden prins Philip te kijken, en toen viel me op hoe verliefd de jonge Elisabeth was. Dat is toch de grootste beloning die je als man ten deel kan vallen, of je zo’n blik nu toegeworpen krijgt van een vrouw die koningin van Engeland is of peuterleidster van Impe Dimpe.

Mijn initiële aandacht voor prins Philip betrof uiteraard diens garderobe. Voor elke beroepsgroep bestaat een kledingvoorschrift, maar wat is de dresscode voor een prins-gemaal? Gedistingeerd is een term die in veel necrologieën voorbijkwam. Maar hij werd ook ergens beschreven als klassiek Brits, wat licht ironisch is voor de man wiens achternaam eigenlijk Von Battenberg (Mountbatten) luidt en die bij zijn entree aan het hof vilein De Hun werd genoemd. Er was nog geen Oprah om z’n beklag bij te doen, dus schikte hij zich in het lot. Op de foto hierboven uit 1951, waarop we hem in Ottawa zien volksdansen in een hipsteroutfit avant la lettre, mocht hij zich ook nog geen prins noemen; dat mocht deze Pruis pas nadat vrouwlief gekroond was.

De prins betrok zijn kleding op Savile Row, of eigenlijk in de straten eromheen, bijvoorbeeld bij zijn vaste pakkenmaker John Kent van Kent & Haste. De hermelijnen mantels pikte hij op bij de oudste kleermaker van Londen, Ede & Ravenscroft (sinds 1689), zijn militaire uniformen bij Davies & Son (1803) en die voor de marine bij Gieves & Hawkes (1771). Overhemden kwamen van Stephens Brothers (1919) en de schoenen – uiteraard – van John Lobb (1849). De kilts kocht Philip in bij Kinloch Anderson (1868) in Edinburgh, waar hij tenslotte ook de hertog van was. Dat klinkt toch allemaal suaver dan Suit Supply, de winkel waar Willem-Alexander zijn jasjes bestelt, wat prima is, als hij de juiste maat zou hanteren. Je zou onze koning willen toeschreeuwen het archief van zijn opa (ook een Hun, nietwaar) te ontsluiten. Daar zou hij dan een lichtblauw smokingjasje met shawlkraag vinden waarvoor ik persoonlijk een moord zou doen. Let ook op hoe die ouwe boef zijn gouden horloge draagt. Kostelijk.

Prins Bernhard in 2001.  Beeld Hollandse Hoogte
Prins Bernhard in 2001.Beeld Hollandse Hoogte

Aan Philips pols overigens geen glimmende klok; deze prins hield het altijd sober met een bruinleren band. Misschien was dat nog wel zijn grootste talent. Hij stal nooit de show van zijn vrouw, wat nog best lastig is als je ruim een kop groter bent. Het is een dienstbaarheid die ik misschien ook eens aan de dag moet leggen bij die peuterleidster van Impe Dimpe.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden