'Ook voor één gast moet het licht aan'

De kredietcrisis verspreidt zich als een inktvlek. Veel mensen hebben er last van, iedereen op zijn eigen manier. Hotelier Titus Stoelinga vreest een mager bollenseizoen, maar blijft lachen....

Door Yvonne Hofs

Woerden mag dan een mooi oud vestingstadje zijn, de kans dat Japanse, Britse en Oostenrijkse toeristen deze Utrechtse plaats doelbewust met een bezoek vereren is vrijwel nihil. Toch heeft Titus Stoelinga (46) al deze nationaliteiten, en nog veel meer, geregeld in zijn hotel verwelkomd. ‘Ik krijg hier vooral groepsreizen. Het maakt die toeristen niet uit waar ze zitten, ze worden toch overal heen gereden in de bus. Voor touroperators ligt Woerden lekker centraal.’

Stoelinga is eigenaar-directeur van het Best Western Hotel (drie sterren, 61 kamers) in Woerden, het enige hotel in die stad.

Ook hij heeft last van de wereldwijde economische crisis, die flink huishoudt in de hotelsector, zo bekent hij in de ontbijtzaal van zijn hotel. De bezettingsgraad loopt vrijwel overal terug omdat vakantiegangers en zakenreizigers uit bezuinigingsoverwegingen thuisblijven. ‘Ik moet het voor 70 procent hebben van zakelijke klanten. Tot en met december hadden we meerdere kamers verhuurd aan gedetacheerde IT’ers die projecten deden bij bedrijven in de buurt. Die mensen verbleven maandenlang in dit hotel, maar per januari zijn hun contracten ineens beëindigd. Of dat te maken heeft met de toestand van de economie weet ik niet zeker, maar het is wel opvallend.’

Het vertrek van deze ‘vaste’ bewoners kost hem zeker 5 procent omzet per maand. ‘Januari is altijd een rustige maand, maar het gaat nu wel minder dan in januari vorig jaar.’

De hotelier vreest dat ook het toeristenseizoen zal tegenvallen. Veel toeristen die hij over de vloer krijgt, komen voor de bollenvelden en De Keukenhof. ‘April, mei en juni zijn mijn topmaanden.’

Hoewel het aantal boekingen voor het voorjaar volgens hem nu nog ‘normaal’ is, kunnen touroperators hun boeking tot een maand van tevoren kosteloos annuleren. Maart wordt cruciaal voor Stoelinga, want op 4 april verwacht hij de eerste toeristenbus. ‘Touroperators reserveren maanden van tevoren om er zeker van te zijn dat er genoeg hotelkamers beschikbaar zijn. Maar als ze te weinig boekingen krijgen voor hun reis, trekken ze zich terug.’

De hotelier heeft al een belrondje gepleegd om erachter te komen hoe de vlag erbij hangt bij de touroperators. ‘Maar daar werd ik niet echt wijzer van. Ze houden hun kaken op elkaar. Veel touroperators weten trouwens helemaal niet hoe het loopt met de boekingen van vakantiegangers, omdat ze die boekingen door een ander reisbureau laten afhandelen.’

De broekriem aanhalen als het tegenzit is voor een hotel moeilijker dan voor andere bedrijven, legt Stoelinga uit. ‘Rente en aflossing van de schuld bij de bank gaan gewoon door. Of er veel of weinig gasten in het hotel zijn maakt qua energieverbruik relatief weinig uit. Ook voor één gast moet het gebouw immers verwarmd worden en het licht in de gangen branden.’

Afscheid nemen van enkele van de dertien vaste medewerkers is evenmin een optie. ‘Er moet dag en nacht iemand bij de receptie zitten en de dames die het ontbijt maken kan ik ook niet missen. Ik kan moeilijk tegen mijn gasten zeggen: duik zelf de koelkast maar in.’ Stoelinga kan alleen besparen op schoonmaakkosten, omdat er minder kamers hoeven te worden gereinigd.

Hij ligt desondanks niet wakker van de crisis. ‘Al dat gepraat over een crisis vind ik zo overdreven. Men doet net alsof er iets heel bijzonders aan de hand is, maar de economie is altijd onderhevig aan een golfbeweging. We zitten nu gewoon even in een neergaande golf. Met die mindere perioden moet je als ondernemer om weten te gaan, die horen erbij. De jaren 2003, 2004 waren ook heel slecht. Toen daalde mijn omzet met 10 tot 15 procent. Dat heb ik overleefd en als het weer gebeurt, zal ik dat ook overleven.’

Stoelinga denkt dat hij goed bestand is tegen economische tegenwind, omdat hij is aangesloten bij de internationale Best Western-keten. ‘Ik profiteer van hun reserveringssysteem en verkooporganisatie. Daarmee heb ik een enorm voordeel ten opzichte van hotels die geen onderdeel zijn van een keten. Als het in China en India nog wel goed gaat, komen die reizigers dankzij het boekingssysteem en de wereldwijde bekendheid van het merk Best Western eerder bij mij terecht dan bij een op zichzelf staand Nederlands hotel.’

Het scheelt ook dat hij een topjaar achter de rug heeft. ‘In heel 2008 heb ik nog totaal geen last gehad van de crisis. Alleen in het laatste kwartaal vlakte de groei wat af.’

De horecaman ziet daarom geen enkele reden pas op de plaats te maken. Integendeel, hij heeft ambitieuze plannen. Op de huidige locatie, vlak bij het treinstation, kan hij niet uitbreiden. Daarom wil hij het gebouw verkopen en een splinternieuw viersterrenhotel neerzetten langs de A12. Met 125 kamers, wellnessfaciliteiten en een restaurant.

Hij lacht: ‘Ik weet al wat uw volgende vraag is: ‘‘Hoe zit het met de financiering?’’ Maar dat is tot dusver geen enkel probleem, ik heb een prima relatie met de bank. En mocht die toch zeggen: we doen het niet, dan heb ik nog een paar vermogende kennissen achter de hand die er geld in willen steken. Medio volgend jaar gaat de eerste paal de grond in.’

Dit is een aflevering uit de serie De Crisis en Ik. Meer afleveringen vindt u in de vk.nl-special Kredietcrisis

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden