BlikTest

De elektrische bakfiets Packster 70 heeft veel voordelen, maar één nadeel

Wie nog niet helemaal toe is aan de bakfietsmoederlook, zit lekkerder op de montere Packster.

Packster 70 vario van Riese & Müller

Prijs: 8.280 euro (vanaf 6.349)

Gewicht: 42 kilo

Batterij: 2 keer 625 Wh

Motor: Bosch Performance Line CX

Actieradius: > 100 km

Oplaadtijd: 1 uur voor 70 procent, 4 uur voor 100 procent

Aandrijving: riem met traploze naafversnelling Enviolo 380

De Packster 70 van Riese & Müller. Beeld
De Packster 70 van Riese & Müller.

Zoals een techbedrijf met pretenties betaamt, heeft de onderneming van Markus Riese en Heiko Müller een ontstaansgeschiedenis met een hoofdrol voor de garage van hun ouders. Daar vonden zij als studenten werktuigbouwkunde in 1993 hun eerste volledig geveerde vouwfiets uit. Het succes van de ‘Birdy’, vertelt salesmanager Dimitri Hartenberg, stelde ze in staat een bedrijf te beginnen dat alleen fietsen maakt waar ze zelf op zouden willen fietsen. Zonder de concessies aan kwaliteit te doen ‘die ze onder een bepaald prijspunt houden’.

En zo kan het zijn dat een doodnormale Amsterdammer op een dag met een ‘mobiliteitsoplossing’ van 8.280 euro naar de Jumbo fietst. Want zo moet je de Packster 70 zien: niet als elektrische bakfiets, maar als oplossing voor onze dichtgeslibde steden, als een vervanger van de (tweede) auto.

De meneer van de protserige e-bikewinkel in Hoorn legt uit dat ze bij Riese & Müller vinden dat ‘comfortabel rijden alleen volmaakt kan zijn met een volledige vering’. Hoe gemakkelijk moeten we het onze kinderen precies willen maken, stribbelt Blik nog tegen, we zijn toch ook prima groot geworden op de stang van papa’s stadsfiets. Maar dat moeten we zien als een stukje onvermijdelijke vooruitgang. Toegegeven: de geveerde voorvork maakt van kinderkopjes geen punt en een paar prille dahlia’s en een fles crémant komen na een avontuurlijke tocht naar Zaandam goed aan. Jammer genoeg kom je ondanks die vering met de fiets aan de hand nog steeds niet soepel een stoepje op: ook de Packster is met zijn 42 kilo gewoon te zwaar.

De verende voorvork. Beeld
De verende voorvork.

Waar is nog meer niet op bespaard? Even zien: de fiets heeft een traploze versnelling die inderdaad vlekkeloos werkt als je een bruggetje neemt, een carbon belt die als het goed is duizenden kilometers langer meegaat dan een ketting, een remlicht en grootlicht.

Maar de claim to fame van dit model, net helemaal opnieuw ontworpen, is de kabelaansturing van het voorwiel. Bakfietsen bestaan normaliter uit twee delen, het vrachtgedeelte en het fietsgedeelte. Onder de bak loopt dan een stang om het voorwiel aan te sturen. De nieuwe Packster is monocoque: uit één stuk gemaakt. Doordat het sturen via kabels gaat die weggewerkt zitten in de bak, is de draaicirkel van het voorwiel heel klein. De fiets draait eenvoudig poorten en steegjes in en ook hoef je niet vijf keer te steken als je wilt omdraaien. De wendbaarheid blijkt in de praktijk een groot goed, want met zo’n lange fiets (2,49 meter) is het prettig als je mensen niet te veel voor de voeten loopt.

Ook fijn: van bereikangst is vanwege de dubbele batterijen geen sprake, die weten van geen ophouden. Na een week vol lange tochten van Amsterdam-Noord naar Purmerend, Zaandam en Hoorn, dagelijkse kinderritjes en vele netjes ingeplande bezoeken aan het tuincentrum, kan Blik volgens het display nog steeds 80 kilometer op de eco-stand afleggen. Zo kon het oplaadpunt voor in de bak, waarmee je de gladjes in het frame weggewerkte batterijen zonder ze te verwijderen kunt opladen, niet eens worden getest.

Wie nog niet helemaal toe is aan de bakfietsmoederlook, zit lekkerder op de montere Packster. Waar de concurrent Urban Arrow wat ‘mama’ aandoet, met de holle-bolle buizen en de bak die loom naar beneden afdruipt, oogt deze Riese & Müller zakelijker. Alsof je een koerier bent die toevallig ook kinderen heeft. De bak is bijzonder hoog doordat de laadvloer zo laag is. Er lijken oneindig veel zakken tuinaarde in te passen, wie een vrachtje kinderen vervoert ziet nog net hun oogjes boven de bak uit piepen. De brandweerkraanrode versie, in ‘chili matt’, steekt vrolijkmakend strak af tegen een druilerige dag. Daar staat tegenover dat het stoere stuur dat kaarsrecht uit de bak steekt het geheel een ‘sportieve zithouding’ geeft die op lange tochten niet zo comfortabel blijkt. Ook na het afstellen van zadel en stuur. Je kunt kiezen voor een gebogen ‘comfortstuur’, tegen bijbetaling.

De bel. Beeld
De bel.

Rest de hamvraag: waar zet een stadsbewoner zonder tuin zo’n kostbare fiets veilig neer? Tja, het devies blijft: maak hem vast aan de wereld. In bijvoorbeeld bakfietshoofdstad Amstelveen is het ondertussen moeilijker om je Urban Arrow te verzekeren: ze worden te vaak gestolen. Hoe klein de draaicirkel van deze fiets ook, elke dag heen en weer naar de berging om de machine uit zijn hok te wurmen drukt de pret wel wat.

Klimaatambities

De fabriek van Riese & Müller in Mühltahl, waar de fietsen door onder anderen mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt worden gemaakt, voorziet volledig in zijn elektriciteitsbehoefte met eigen zonnepanelen. Ook vraagt het bedrijf hun leveranciers circulair te werken. Zo worden de banden van Schwalbe die Riese & Müller gebruikt, inmiddels gerecycled.

De koplamp met grootlicht. Beeld
De koplamp met grootlicht.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden