stijlpastoor

De comfortabele Napolitaanse schouder is bezig aan een stevige opmars

Een Napolitaans schoudertje aanstellerig? Hartstikke praktisch juist, weet Esquire-hoofdredacteur Arno Kantelberg.

In mijn favoriete podcast Marc-Marie & Aaf vinden iets mopperde de mannelijke helft van het presentatieduo laatst over een trend in de mannengarderobe. Het viel Marc-Marie Huijbregts op dat de mouwen van overhemden tegenwoordig kleine kneepjes hebben aan de bovenzijde. Zijn collega Aaf Brandt Corstius viel hem bij in de negatieve recensie ervan. Dat oordeel deel ik niet, maar een juiste constatering is het wel. De ietsvinders doelen op de zogenoemde Napolitaanse schouder. Die is, zowel bij overhemden als bij jasjes, inderdaad bezig aan een stevige opmars.

Jesse Klaver Beeld Hollandse Hoogte / Fotobureau Dijkstra
Jesse KlaverBeeld Hollandse Hoogte / Fotobureau Dijkstra

Een Napolitaanse schouder herkent u aan de kleine plooitjes op de plek waar de mouw overgaat in de schouder, de mouwinzet. Zo’n gerimpeld effect ontstaat wanneer de mouw aan de bovenzijde wijder is dan de schouder waaraan die wordt vastgenaaid. Dat is een ambachtelijk klusje, dus het is ook een vingerwijzing voor fijn maatwerk – een machine kan dit niet. Op deze foto is het goed te zien bij het maatjasje van Jesse Klaver, hem aangemeten door Michael & Giso, een prima kleermaker met filialen in Breda en Amsterdam (let ook op de suède tassel loafers).

Ik vermoed dat veel mensen zo’n Napolitaans schoudertje een beetje aanstellerig vinden (Engelse kleermakers spugen erop), maar deze versiering is gebouwd op een praktisch voordeel. Zo’n Napolitaanse schouder geeft meer vrijheid van beweging, ook omdat de schouder geen vulling heeft. En handgestikte naden zijn sowieso elastischer dan machinaal gestikte.

Demissionair premier Mark Rutte samen met Jesse Klaver en Lilianne Ploumen. Beeld Hollandse Hoogte /  ANP
Demissionair premier Mark Rutte samen met Jesse Klaver en Lilianne Ploumen.Beeld Hollandse Hoogte / ANP

Het idee van een voering- en vullingsloos jasje werd begin vorige eeuw geïntroduceerd door de legendarische kleermaker Vincenzo Attolini, die daarmee vertakte van de stijvere Engelse school (waarvan de Italianen het kleermaken hadden afgekeken). Omdat je geen voering hebt om mee te corrigeren, vraagt deze zogenoemde soft tailoring om een goed getrainde hand. (De Napolitaanse schouder ontstond overigens per ongeluk; een onbekende kleermaker had de mouwen van een jasje te ruim gesneden, waarna het van de weeromstuit een trend werd onder Napolitaanse dandy’s.) U herkent het Napolitaanse jasje voorts aan de genereuze, geputte revers met hoge notch-inkeping, de borstzak in de vorm van een bootje (barchetta), de opgenaaide zakken zonder klep met een gebogen onderkant, en een schoudernaad die de boord om de nek drapeert come l’abbraccio da un amico, als de omhelzing van een vriend.

Door het lichte draagcomfort is zo’n Napolitaans jasje ideaal om in te reizen, maar ook zoveel geknipter voor de stoofpot die kabinetsformatie heet dan de plakpakken van een Gert-Jan Segers. Als ik Mark Rutte was, zou ik wel weten welke vriend ik om een abbraccio zou vragen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden