Allez hop: van eiland naar eiland voor de kust van Bretagne

Voor de Bretonse kust liggen 797 eilandjes: variërend van kale rotsen tot toeristische trekpleisters en vogelparadijzen. Wie van eiland naar eiland wil, moet een omweg maken.

null Beeld getty
Beeld getty

We staan op de uiterste westpunt van Frankrijk, Pointe de Pern op het Bretonse eiland Ouessant. '6.000 kilometer verderop ligt Amerika', zegt gids Ondine Michel. Ze tuurt in de verte, alsof ze Newfoundland kan zien liggen. We staan in een striemende wind, die zelfs de granieten rotsen heeft uitgeslepen. Voor ons ligt de oceaan, achter ons een groene vlakte waar geen boom wil groeien. Een paar honderd meter in zee staat een vuurtoren die schepen waarschuwt voor de wrakken die hier op elkaar liggen, op de rotsen geslagen door storm, mist en een verraderlijke stroming.

Eilandhoppen associeer je eerder met de Griekse archipel dan met het knoestige Bretagne. Toch liggen er 797 eilanden voor de Bretonse kust, variërend van kale rotsen tot toeristische trekpleisters als Belle-Île-en-Mer. Helaas is er geen boot die van eiland naar eiland vaart. Je moet ze afzonderlijk bezoeken.

De Bretonse eilanden zijn even gevarieerd als Frankrijk zelf. Neem het Île de Batz (spreek uit: Bah, 500 inwoners), een lief eilandje waar palmbomen en middagbloemen groeien die je ook op Corsica tegenkomt. Een Waddeneiland op zijn Frans, waar je een fiets kunt huren in de haven.

Papegaaiduikers op een rots. Beeld Colourbox
Papegaaiduikers op een rots.Beeld Colourbox

Ruige mystiek

Île d' Ouessant (800 inwoners) is het andere uiterste. Anderhalf uur varen vanuit Brest; een laatste station voor het einde van de wereld. Vroeger was Ouessant een barre, eenzame kolonie in de oceaan. Pas in 1953 kregen de bewoners elektriciteit, afgetapt van de grote vuurtoren van Créac'h. Als de toren doofde, viel ook de stroom in de huizen uit. Het leven was er hard. Op het kerkhof staat een kapel voor de zeelieden die nooit terugkeerden.

Het gevaar is verdwenen, maar de ruige mystiek is gebleven. Daarom is Ouessant populair bij Parijzenaars die er een tweede huis kopen, zoals de muzikant Yann Tiersen - bekend van de muziek van de film Amélie. Gids Michel werd op het eiland geboren, studeerde in La Rochelle en keerde terug om met een visser te trouwen. 'Hier leid je een leven waarbij je niet steeds op je horloge hoeft te kijken', zegt ze.

Op de Sept-Îles hebben nooit mensen gewoond, op een handjevol monniken na die in de14de en 15de eeuw dichter bij God hoopten te komen. Gek van eenzaamheid staakten ze hun poging. Sindsdien worden deze zeven eilanden overgelaten aan zeehonden, en vogels: papegaaiduikers, Jan van Genten, aalscholvers en alken. Er vaart een rondvaartboot langs, maar je kunt dichterbij komen als je een tocht boekt op een kleiner zeilschip.

De branding voor het eiland Ouessant. Beeld getty
De branding voor het eiland Ouessant.Beeld getty

In de haven van Perros-Guirec monsteren we aan op de vissersboot van Denis Le Bras. Hij zet koers naar een eilandje waar een kolonie van vijfhonderd papegaaiduikers leeft. Ooit waren er tienduizend van deze schattige vogels, maar rond 1900 werden ze massaal afgeknald door Parijzenaars op papegaaiduikerssafari.

Le Bras wendt de steven naar een eiland iets verderop. Vanuit de verte lijkt het een krijtrots. Als we dichterbij komen, zien we dat het eiland wit ziet van de Jan van Genten die zich hutjemutje hebben genesteld. We stappen in een sloep om de vogels van dichtbij te bekijken. Als de vogels over ons bootje vliegen, kijken we ze recht in de ogen. Het zijn fascinerend monogame beesten, vertelt matroos Tangi Raoul: 'Paartjes blijven vaak een leven lang bij elkaar. In de winter vliegen mannetjes en vrouwtjes apart uit, maar als ze terugkeren op de Sept-Îles herkennen ze elkaar moeiteloos in een kolonie van vijftigduizend vogels die er voor ons allemaal hetzelfde uitzien.' Daar denken we even over na, dobberend in ons bootje in deze verrassende archipel.

Informatie:
bretagne-vakantie.com
en rendezvousenfrance.com

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden