Tentoonstelling van Saskia Noor van Imhoff
Tentoonstelling van Saskia Noor van Imhoff ©

Saskia Noor van Imhoff maakt het je niet gemakkelijk; bij deze tentoonstelling moet je alles zélf ontdekken

Saskia Noor van Imhoff valt de bezoeker niet lastig met maatschappelijke theorieën. Betekenis ontdekken is aan de kijker zélf.

Saskia Noor van Imhoff

#+32.001 Hot-bain marie drop-in. Hermitage Amsterdam. T/m 17 juli.

Je zou het bijna niet meer geloven, maar het bestaat nog steeds. Dat in het oeuvre van een kunstenaar het woord 'associatie' doorslaggevend is. Het is op zijn minst verrassend te noemen in een tijd dat de meeste kunstenaars hun werk hebben onderbouwd met maatschappelijke theorieën en geëngageerde interpretaties waar geen teennagel tussen te krijgen is (hoe onbegrijpelijk ook veelal geformuleerd).

Niet Saskia Noor van Imhoff.

Van Imhoff studeerde aan de Rietveld Academie en De Ateliers, beide in Amsterdam, en won onlangs de zevende editie van de ABN Amro Kunstprijs. In de Hermitage Amsterdam is nu een zaaltje ingericht met haar werk. Zet uw zintuigen op scherp, maak het hoofd leeg en geef alle hersencellen de vrije teugel. Een ander advies valt niet te geven.

Want wat te denken van dit: aluminium vitrines gevuld met stralend wit zout, rotsblokken die al dan niet in aluminium zijn afgegoten, een kleine verzameling drukwerk, waaronder dat van de Haagse minimalist Bob Bonies, vensters die met geel folie zijn afgeplakt en waarin Van Imhoffs handschrift is uitgespaard. Het concreetst is een oude, uit 1968 afkomstige bankautomaat uit de collectie van  ABN Amro.

Dat zout kan verwijzen naar zijn functie als conserveringsmiddel en smaakversterker, rotsblokken kunnen iets met de onaantastbare natuur van doen hebben en oudere kunstwerken van oudere kunstenaars kunnen bedoeld zijn als  een artistieke tijdcapsule - maar je moet wel over een verfijnd fingerspitzengefühl beschikken en een overvloedig associatiegevoel hebben om het te doorgronden.

Saskia Noor van Imhoff maakt het je niet gemakkelijk. En toegegeven, het is me niet gelukt een en ander in mijn gedachten bij elkaar te fietsen. Bij binnenkomst geeft het zaaltje nog een esthetische prikkeling voor het oog, met zijn gele en roze kleuren. Daarna komen de zwarte vlekken. Kan zijn dat het associatievermogen oververhit is geraakt.