Smits: bevrijd van partnergeweld

Martijntje Smits, als techniekfilosoof verbonden aan het Rathenau Instituut: ‘Een klassiek ongelukje. Vorige week gooide iemand vlak voor me zijn autoportier open....

Ik moet eerlijk zeggen dat ik eerst zelf ook zo dacht. Ik heb het geweld tegen mij aanvankelijk zelfs ontkend. Zoiets overkomt mij niet. Ik ben immers een zelfstandige, sociaal vaardige vrouw. Door dat geweld kom je in een neerwaartse spiraal. Mijn eigenwaarde verdween. De eerste stap naar bevrijding is erkennen dat het je echt overkomt. Voorbeelden van andere vrouwen die hetzelfde meemaakten, en die zich losmaakten, kunnen je daarbij helpen. Pas als je het erkent, kun je je eigenwaarde herstellen en de moeilijkste stap nemen: weggaan bij je partner. Maar dan ben je nog niet echt bevrijd. Je hebt nog steeds te maken met je ex, helemaal als je kinderen hebt. Bovendien is er nog de beeldvorming van anderen. Ook hulpverleners en rechters zien de man die slaat vaak niet zozeer als schuldige, maar eerder als medeslachtoffer. Door die verbaal sterke vrouw zou hij zich onmachtig voelen en geweld gebruiken. Maar als je ervan uitgaat dat de man uit onmacht slaat, vind je het dus eigenlijk terecht dat de man de macht heeft in een relatie. Zo maak je de geslagene dus toch weer tot medeschuldige. En van dat beeld moeten we ons nu juist bevrijden.’