Ambities op niveau

Antwerpen, natuurlijk. Theater, mode, pop. En Gent! Jan Hoet en zijn moderniteiten in het S.M.A.K., cultuurtempel De Vooruit. Brussel - behoeft dat nog toelichting?...

Maar Leuven? Een monumentale binnenstad, dat wel, maar vooral vol studentikoos vertier. Cultuur wordt er niet al te vaak met de hoofdletter C geschreven.Een paar weken geleden begon er de Biënnale 2001. Biënnale op zijn Leuvens dan. Curator Herman Labro beklemtoont dat er afgezien van de aandacht voor de hedendaagse kunst een vergelijking met de Venetiaanse versie volledig mank gaat. 'Dat niveau zoeken we niet.'Maar toch: de derde editie biedt liefst twintig tentoonstellingen met beeldende kunst op vijftien sterk uiteenlopende locaties, van een oude school tot een kapel, van galerie tot zwembad. De verschillen tussen de kunstvormen zijn niet minder groot: schilderijen, gesproken tekst, lichtprojecties.Labro: 'We wilden kunst in alle diversiteiten laten zien. Als je een thema kiest, ben je toch geneigd vooral naar de verbintenissen daarmee te zoeken.'In de Stedelijke Bibliotheek en galerie Evanandyet kreeg gastcurator Kees van Gelder uit Amsterdam de ruimte. Onder het motto De keeshond hapt - 'kunst die pàkt, maar ook relativeert', licht Labro toe - zijn daar onder meer hondenmanden, beschilderde kringloopmeubels en een schaduwspel met buitelende handen samengebracht.Als Labro, bijna onwillekeurig, dan toch onderlinge relaties tussen enkele deelnemers vaststelt: 'Het is vaak kunst die op het eerste gezicht een pseudo-wetenschappelijke inslag heeft, maar bij nader inzien creativiteit en een verhelderende kijk herbergt.' Zie, zegt hij, de Bernouilli II van Panamarenko, of de installatie Wetend Water van de Nederlandse Voebe De Gruyter.Het initiatief voor de Biënnale Leuven lag vier jaar geleden bij het gemeentebestuur. Maar volgens de in januari aangetreden wethouder van cultuur, de 26-jarige Saïd El Kahadraoui, zijn de ambities voor meer cultuur in de stad er bepaald niet minder op geworden. 'We hebben het stellige voornemen Leuven meer te positioneren in het Vlaamse cultuurlandschap.'De Biënnale blijkt niet meer dan een onderdeel daarvan. De plannen voorzien onder meer in een compleet nieuwe huisvesting voor het Kunstcentrum Stuc, met ruimtes voor een café, een danszaal en een theater. Het nogal klassiek opgezette museum Vander Kelen-Mertens kan uitbreiden, nu de aanpalende bibliotheek en de muziekacademie elders zijn gevestigd. Een apart gebouw voor de geschiedenis van de stad en de universiteit en een nieuwe ruimte voor tijdelijke exposities zitten in de pen. In Leuven spreken ze al van de 'museumsite'. Op komst is ook een popmuziekcentrum met een concertzaal voor bijna duizend toehoorders, en oefenruimtes.El Kahadraoui: 'We komen van heel ver. Maar het draagvlak in de stad is aanwezig. Het is meer dan alleen de cultuur op zich. Er is zelfs een economisch belang. Met een rijk aanbod spoor je de studenten aan om hier te komen wonen. Zelfs bedrijven associëren zich graag met een dynamische stad.' Niet dat Leuven zich ooit zal meten met Antwerpen of Gent. 'Nee, nee. We zullen ons eigen niveau hebben.'Wie alle locaties van de Biënnale langsgaat - reken op ruim vier uur - begrijpt alleen al door de uitbundige historische bouwkunst de Leuvense ambities beter: zo'n geschiedenis schept verplichtingen.