Sylvia Witteman - 494 resultaten

  1. Sylvia Witteman zat naast twee meisjes van een jaar of 18: 'Niet om lullig te doen, maar ik had het écht wel een beetje gezien in Elspeet'

    Sylvia Witteman zat naast twee meisjes van een jaar of 18: 'Niet om lullig te doen, maar ik had het écht wel een beetje gezien in Elspeet'

    Op een caféterras in het park zaten twee meisjes van een jaar of 18, dikke sjaals om, de handen om hun koffiekopjes gevouwen. Het was zonnig, maar koud. Het ene meisje was klein en gedrongen, met sluik, blond haar dat in een lage paardenstaart was gebonden. Het andere, lang en slank, droeg een enorm dik, roze ski-jack boven skinny jeans en leek daardoor op een flamingo. 'Het lijkt me zó tof om hie
  2. Sylvia Witteman: Voedt niet ieder normaal mens zijn kinderen 'genderneutraal' op?

    Sylvia Witteman: Voedt niet ieder normaal mens zijn kinderen 'genderneutraal' op?

    Afgelopen weekend stond er een stuk in de krant over 'genderneutraal opvoeden'. Verbaasd begon ik te lezen. Voedt niet ieder normaal mens zijn kinderen 'genderneutraal' op? Ik ken tenminste geen meisjes die van hun ouders niet met autootjes mogen spelen of jongens die angstvallig uit de poppenhoek worden weggehouden. Zelfs in míjn jeugd was een dergelijke opvoeding al achterhaald. Inmiddels is zow
  3. ZWART is geen literaire doorbraak, maar een verzameling onverzoenlijke preekjes voor eigen parochie

    ZWART is geen literaire doorbraak, maar een verzameling onverzoenlijke preekjes voor eigen parochie

    Een opvallend boek, zwart met in grote witte letters 'ZWART' op het omslag. Zó groot zijn de letters dat het woord er alleen in tweeën gesneden op past: ZW-ART, met daaronder in kleinere letters: 'Afro-Europese literatuur uit de lage landen'. Het boek, samengesteld en ingeleid door Vamba Sherif en Ebissé Rouw, bevat verhalen van Afrikaanse migranten, aldus de achterflap, fictie en non-fictie; 'gel
  4. 'Zij sloeg haar arm om zijn schouder. Daar schrok hij zó van dat hij zich verslikte'

    'Zij sloeg haar arm om zijn schouder. Daar schrok hij zó van dat hij zich verslikte'

    . Op de hoek van de Potgieterstraat had ik bij een mij onbekende viskraam een lekkerbekje gekocht, dat ik op een bankje bij de aanpalende speeltuin ging zitten opeten. De vis smaakte alsof hij eergisteren gebakken was en halfslachtig opgewarmd in een magnetron, dat oneerlijk zeemansgraf voor maritieme frituurwaren. Een viesbekje dus, maar ik at het toch op, want het was koud en ik had honger. De s
  5. Uit bemoeizucht met haar moeder gaat Sylvia Witteman op zoek naar een wc-rolhouder

    Uit bemoeizucht met haar moeder gaat Sylvia Witteman op zoek naar een wc-rolhouder

    . Ik was een doe-het-zelfwinkel binnengelopen, niet omdat ik ooit iets zelf doe, maar om een wc-rolhouder te kopen voor mijn oude moeder. Zij is pas verhuisd, van haar poppenhuisje in de Jordaan met moeilijke trappetjes naar een nette flat met lift en 'zorg-en dienstenaanbod binnen handbereik'. Ook begraafplaats Zorgvlied is 'lekker dichtbij' zoals mijn moeder grijnzend opmerkte. Ze is blij met he
  6. Een rechtschapen iemand had vast iets ontwapenends gezegd, maar Sylvia Witteman fietste gauw weg

    Een rechtschapen iemand had vast iets ontwapenends gezegd, maar Sylvia Witteman fietste gauw weg

    In mijn fietszadel zit een gat. Door dat gat zuigt het zadel regenwater op, om dat weer prijs te geven als ik erop ga zitten, met een natte broek als gevolg. Dit probleem verhelp ik door een plastic tasje over mijn zadel te trekken. Ik kan natuurlijk een nieuw zadel kopen, maar daar heb ik geen zin in, want het huidige zadel zit zo lekker. Maar vanochtend niet. De nachtvorst had mijn doorgaans zo
  7. Sylvia Witteman bewijst dat honger naar kunst en trek in een saucijzenbroodje prima samengaan

    Sylvia Witteman bewijst dat honger naar kunst en trek in een saucijzenbroodje prima samengaan

    . Maandagochtend was mijn honger naar kunst opeens zó groot dat ik zonder te ontbijten naar het Rijksmuseum fietste. De deuren waren nog dicht en zelfs het straatorkest dat daar elke dag voor de ingang tot brakens toe Vivaldi speelt, zat nog thuis aan de koffie. Terwijl ik wachtte, dacht ik na over controversiële kunst. De Manchester Art Gallery had het prerafaëlitische, nogal blote schilderij Hyl
  8. Een snotneus, mijn lelijke jurk en onze oude poes: wat zijn we blij dat huisgenoot P. altijd maar door bleef filmen

    Een snotneus, mijn lelijke jurk en onze oude poes: wat zijn we blij dat huisgenoot P. altijd maar door bleef filmen

    Fijn nieuws in de krant: binnenkort zendt de goeie, ouwe lineaire tv een reeks documentaires uit over amateurfilmpjes uit de 20ste eeuw. Ik verheug me er enorm op. Iedereen van mijn leeftijd herinnert zich hoe vader bij verjaardagen, vakanties en uitstapjes naar de 'super 8-camera' greep en het gezinsgeluk voor de eeuwigheid vastlegde, om later met ratelende projector terug te zien hoe oom Frans o
  9. Sylvia Witteman knipte het rondslingerende speentje van haar dochter door

    Sylvia Witteman knipte het rondslingerende speentje van haar dochter door

    . De maandagmorgenmelancholie had mijn hoofd zo zwaar gemaakt dat ik het achterover liet hangen. De hoek van het plafond kwam in beeld; spinrag. Grauw, rafelig rag van vele jaren, afgescheiden door een spin die ook al zijn moraal kwijt was, zoals voetballers dat zeggen. Een ragebol moest ik hebben, maar ik hád geen ragebol. Op naar de Blokker. Die winkel heeft altijd een verkwikkende uitwerking op