Literatuur - 3992 resultaten

  1. Na 50 jaar durfde Cremer de brieven van zijn grote liefde Loesje te lezen; in zijn mooie memoires kijkt hij terug

    Na 50 jaar durfde Cremer de brieven van zijn grote liefde Loesje te lezen; in zijn mooie memoires kijkt hij terug

    In deel twee van zijn memoires blikt Jan Cremer berouwvol terug op een onmogelijke liefde. De wanhoop van de twee twintigers is goed getroffen. Natuurlijk ontbreekt de bravoure niet, de verteller heet tenslotte Jan Cremer. Zoals in het verhaal over de ruzie die hij op Ibiza krijgt met een playboy, 'de verwende zoon van de lijfarts van Franco', die hem met een stuk staal een oog uitslaat, 'dat er i
  2. Valéry leek bijna vergeten, dus het is goed dat er een selectie van zijn werk verschijnt

    Valéry leek bijna vergeten, dus het is goed dat er een selectie van zijn werk verschijnt

    De notities van Paul Valéry zijn een filosofische zoektocht naar hoe wij denken, voelen en dingen verzinnen. Zijn observaties over poëzie zijn mooi, het gemopper op de roman heeft iets wereldvreemds. Als jong dichter mocht ik een keer iets voorlezen op de radio. Mooi hoor, zei de presentator, alleen: wat betekent het? Ik begon te stamelen en het was ook nog eens live. Had ik toen Valéry gelezen, d
  3. Van Helden slaagt erin iets van de schoonheid van de Koran te tonen, maar haar boek blijft een kinderbijbel

    Van Helden slaagt erin iets van de schoonheid van de Koran te tonen, maar haar boek blijft een kinderbijbel

    Een prettig leesbare kinderkoran. De drie gouden bollen op de minaret van de moskee staan voor de drie grote monotheïstische geloven, waarvan het joodse geloof het oudste, het christelijke het middelste en de islam het jongste is. Iedereen die weleens in Noord-Afrika of het Midden-Oosten is geweest, kent dit verhaal. Noeh uit de Koran is Noach uit de Bijbel, Loet is Lot, Ajoeb is Job en Isa Jezus,
  4. Boeken over grote vraagstukken: Verzet en rede is een teleurstelling, Gewone deugden een groot plezier

    Boeken over grote vraagstukken: Verzet en rede is een teleurstelling, Gewone deugden een groot plezier

    Neiman en Ignatieff analyseren grote vraagstukken van deze tijd - met wisselend resultaat. Waar Verzet en rede van geestelijke luiheid getuigt, tintelt Gewone deugden van het plezier van nieuw onderzoek. Afgaand op hun overeenkomstige achtergronden, zou je in Verzet en rede van Susan Neiman en Gewone deugden van Michael Ignatieff gelijksoortige boeken vermoeden. Beiden kwamen vanuit de Nieuwe Were
  5. Van IJzendoorn schrijft alsof hij nog dagelijks wordt verrast door rare Britten die allang landgenoten zijn

    Van IJzendoorn schrijft alsof hij nog dagelijks wordt verrast door rare Britten die allang landgenoten zijn

    Oneindig gefascineerd door de Britten. Een ongeschreven regel bij Nederlandse kranten is dat de tijdsduur van een buitenlands correspondentschap niet meer dan vijf jaar beslaat. Bij een langer verblijf op een buitenpost zou de correspondent zijn voeling met het land van herkomst verliezen en te veel met de nieuwe biotoop vergroeid raken.Als die vrees al gegrond zou zijn, is ze niet van toepassing
  6. Kousbroek moet niets hebben van Reves herenliefde: 'Meedogenloosheid zegt mij even weinig als bergbeklimmen'

    Kousbroek moet niets hebben van Reves herenliefde: 'Meedogenloosheid zegt mij even weinig als bergbeklimmen'

    Brieven tussen twee schrijvers die in alles verschillen. Het is jammer dat Reves deel ontbreekt, maar de bezorgers geven veel context. Het is weer bijna het jaargetijde om De Avonden te herlezen. Het klassieke 'winterverhaal' van Gerard Reve (1923-2006) uit 1947 ligt zeventig jaar na dato opnieuw in de winkel, 64ste druk, met hetzelfde fraaie omslag dat de vorig jaar verschenen en veelgeprezen Eng
  7. Boogers schrijft mooie, gevoelige scènes die helaas onderdrukt worden door vele maatschappelijke thema's

    Boogers schrijft mooie, gevoelige scènes die helaas onderdrukt worden door vele maatschappelijke thema's

    Volle roman over twee eenzame zielen die elkaar vinden in de polder. Het mooie thema komt in de verdrukking door Boogers' ambitie méér van het verhaal te maken. Een grauwe volksbuurt met zijn kansarme bewoners, Alex Boogers (1970) - die zelf opgroeide in zo'n buurt - schreef er al vaker over. Maar in zijn achtste roman, Onder een hemel van sproeten, is niet zozeer een benauwende voorstad van Rotte
  8. De verteller uit Pecoraro's roman is een boze oude man, maar ook de ideale stamgast

    De verteller uit Pecoraro's roman is een boze oude man, maar ook de ideale stamgast

    In de 500 pagina's van zijn romandebuut laat Francesco Pecoraro (1945) krap 12 uur verstrijken in gezelschap van een nurkse zestiger. Dat is nogal wat, maar wie zich laat meevoeren door de maniakale vertelkunst, is definitief verkocht. Ze hebben iets onweerstaanbaars, de sakkerende, gedesillusioneerde, misantropische hoofdpersonen die je met zalvende regelmaat tegenkomt in de wereldliteratuur, de