Boeken - 3109 resultaten

  1. Na 50 jaar durfde Cremer de brieven van zijn grote liefde Loesje te lezen; in zijn mooie memoires kijkt hij terug

    Na 50 jaar durfde Cremer de brieven van zijn grote liefde Loesje te lezen; in zijn mooie memoires kijkt hij terug

    In deel twee van zijn memoires blikt Jan Cremer berouwvol terug op een onmogelijke liefde. De wanhoop van de twee twintigers is goed getroffen. Natuurlijk ontbreekt de bravoure niet, de verteller heet tenslotte Jan Cremer. Zoals in het verhaal over de ruzie die hij op Ibiza krijgt met een playboy, 'de verwende zoon van de lijfarts van Franco', die hem met een stuk staal een oog uitslaat, 'dat er i
  2. Carlos Ruiz Zafón: 'Ik heb meer geluk gehad dan veel van mijn personages'

    Carlos Ruiz Zafón: 'Ik heb meer geluk gehad dan veel van mijn personages'

    Net uit en meteen al op 2 in de CPNB-bestsellerlijst: 'Het labyrint der geesten', het laatste deel van het vierluik dat met 'De schaduw van de wind' begon. Carlos Ruiz Zafón kijkt terug. 'Nog steeds herinner ik me de ochtend dat mijn vader me voor het eerst meenam naar het Kerkhof der Vergeten Boeken.' Zo begint De schaduw van de wind, de Barcelona-roman waarmee Carlos Ruiz Zafón een jaar of vijft
  3. De verteller uit Pecoraro's roman is een boze oude man, maar ook de ideale stamgast

    De verteller uit Pecoraro's roman is een boze oude man, maar ook de ideale stamgast

    In de 500 pagina's van zijn romandebuut laat Francesco Pecoraro (1945) krap 12 uur verstrijken in gezelschap van een nurkse zestiger. Dat is nogal wat, maar wie zich laat meevoeren door de maniakale vertelkunst, is definitief verkocht. Ze hebben iets onweerstaanbaars, de sakkerende, gedesillusioneerde, misantropische hoofdpersonen die je met zalvende regelmaat tegenkomt in de wereldliteratuur, de
  4. Boogers schrijft mooie, gevoelige scènes die helaas onderdrukt worden door vele maatschappelijke thema's

    Boogers schrijft mooie, gevoelige scènes die helaas onderdrukt worden door vele maatschappelijke thema's

    Volle roman over twee eenzame zielen die elkaar vinden in de polder. Het mooie thema komt in de verdrukking door Boogers' ambitie méér van het verhaal te maken. Een grauwe volksbuurt met zijn kansarme bewoners, Alex Boogers (1970) - die zelf opgroeide in zo'n buurt - schreef er al vaker over. Maar in zijn achtste roman, Onder een hemel van sproeten, is niet zozeer een benauwende voorstad van Rotte