Ter redactiein Mexico-Stad

Onze correspondent in Latijns-Amerika: ‘Als ik op pad ging, in weerwil van de quarantaine, moest dat met de auto’

Net begonnen als correspondent en meteen een wereldcrisis voor je kiezen: hoe is het onze man in Latijns-Amerika Joost de Vries vergaan tijdens de eerste vijf maanden op zijn post? 

Correspondent Latijns-Amerika Joost de VriesBeeld Jiri Büller

Ben je nog geen maand correspondent, breekt het coronavirus uit. En dan beslaat jouw werkveld ook nog eens een van de zwaarst getroffen gebieden van de wereld. Het overkwam Joost de Vries toen hij begon als correspondent in Latijns-Amerika, gestationeerd in Mexico-Stad. Hij heeft vijf bizarre maanden achter de rug.

De Vries: ‘Ik vloog op 15 februari. Toen hadden we vrijwel alleen nog de verhalen uit China gehoord. Net als in Nederland, duurde het nog tot de tweede helft van maart voordat de maatregelen hier in Mexico van kracht werden. Dus ik heb Mexico-Stad ongeveer een maand kunnen meemaken zoals hij normaal is.’ Op 20 maart gingen de scholen dicht, niet veel later de bedrijven, de cafés, de winkels en ook openbare parken. ‘En toen werd het hier opeens ontzettend stil.’ 

De correspondent vertelt vanuit zijn appartement in de wijk Escándon over die tijd. In Mexico gold geen lockdown, mensen mochten gewoon over straat. ‘Maar de overheid heeft het heel slim aangepakt door alles te sluiten en daarmee alle verleiding om de straat op te gaan, weg te nemen. Tegelijkertijd voerden ze een vrij agressieve campagne om te zorgen dat mensen binnen bleven. Elke dag persconferenties, overal posters in de stad.’

Verslag doen op afstand

Normaal reist een correspondent continu rond in het gebied dat hij beslaat, voor De Vries zijn dat twintig Latijns-Amerikaanse landen. Maar vliegen naar andere landen ging de afgelopen maanden niet. En toen in Mexico ook de hotels en Airbnb sloten, werd reizen in het binnenland ook onmogelijk.

‘Zo’n twee maanden, van half april tot half juni, was ik echt veroordeeld tot Mexico-Stad. En grotendeels tot mijn appartement. Als ik al op pad ging, in weerwil van de quarantaine, moest dat met de auto en moest ik dezelfde dag nog terug zijn. Ik kon dus alleen plekken bezoeken op hooguit een paar uur rijden afstand.’

Correspondent Joost de Vries op een strand in de Mexicaanse stad TijuanaBeeld Alejandro Cegarra

Verhalen over de andere landen die De Vries verslaat, moesten dus steeds op afstand worden gemaakt. Zoals zijn verslag over Ecuador in april, waar in de stad Guayaquil de lijken in de straten lagen en het ‘rook naar doden’. ‘Ik heb mensen opgezocht en benaderd via sociale media: een aantal sociaal werkers en mensen die zelf familieleden waren verloren, zodat ik alsnog mensen ter plekke kon spreken voor het stuk.’

Het was frustrerend, zegt De Vries, want je bent correspondent omdat je ter plekke wil zijn, dingen wil zien gebeuren en kan beschrijven hoe dat wordt beleefd. ‘Maar al die research op afstand is wel goede voorbereiding geweest. Die context neem ik mee wanneer ik straks weer kan reizen. Al kan je de belangrijke details vaak pas echt begrijpen als je ter plekke bent.’

Gelukkig is het vaak toch gelukt om op reportage te gaan binnen Mexico zelf. Een van de eerste coronareportages die hij maakte, was in toeristenoord Tijuana aan de grens tussen Mexico en de VS. ‘De grens was net gesloten en alle café’s en attracties waren nog open, er liepen proppers en straatmuzikanten over straat, maar er waren nul toeristen. Ik was de enige buitenlander. Ik werd om de minuut aangesproken.’ 

Correspondent Joost de Vries spreekt bewoners van een sloppenwijk in São Paulo, Brazilië.Beeld Gabriela Portilho

Nu de regels in de meeste Latijns-Amerikaanse landen versoepeld worden, is de beweegruimte weer groter. Een paar dagen na dit gesprek vloog de correspondent, na veel gedoe met covidverklaringen en bureaucratie, naar Brazilië. Daar zag hij dat mensen elkaar met mondkapjes en al op de wang zoenen.

Bijdragen

Voordat hij correspondent werd, schreef De Vries als economieredacteur over de arbeidsmarkt en daarvoor was hij verslaggever op het Binnenhof. ‘Zeker in Den Haag zat ik heel dicht op mijn onderwerp, dan heb je in zekere zin meer invloed. Jouw nieuws kan onderdeel worden van het politieke debat.’ 

In het buitenland is hij meer een fly on the wall‘Hier kennen ze de Volkskrant niet. Ik ben dan ook niet op missie om hier de wereld te veranderen. Maar als ik een beetje van deze mooie regio kan overbrengen aan onze lezers, draag ik ergens toch iets bij.’

Soms krijgt hij mailtjes van lezers die het gebied waar hij over heeft geschreven goed kennen. Vaker met kritiek dan waardering, maar dat vindt De Vries niet erg. ‘Ik beweer niet dat ik het altijd honderd procent bij het rechte eind heb, zeker als ik niet naar dat land toe kan. Een Nederlander in Bolivia vond mijn analyse over het land niet genuanceerd genoeg. Hij mailde: wat denkt die kersverse correspondent wel? Ik heb hem toen teruggemaild, en inmiddels hebben we goed contact. Hij bood zelfs aan om me aan lokale contacten te helpen.’

Door de versoepelingen hervat men sinds half juni het normale leven weer in Mexico-Stad. Dat voelt wel dubbel. ‘Het is begrijpelijk, mensen moeten hier aan het werk om te overleven. Maar mensen gaan weer gretig naar buiten. De hoofd-epidemioloog hier waarschuwt dat het te snel gaat: het is niet de bedoeling dat we met z’n allen de straat opgingen. De eerste golf is nog niet voorbij.’

Bellen met onze correspondent in Brazilië: ‘Als je mensen vraagt naar Bolsonaro’s ziekte beginnen ze meteen te lachen’

Mexicanen moeten maar gaan samenleven met het coronavirus

Hoe Latijns-Amerika een coronabrandhaard werd: vijf vragen

In de Ecuadoraanse stad Guayaquil ruikt het op straat naar doden

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden