O&O is niet zomaar een dorpschinees
© Els Zweerink

O&O is niet zomaar een dorpschinees

Mac eet uit

Recensent Mac van Dinther eet bij O&O in St.Willebrord. (We leggen het zo wel uit.)

Sint Willebrord? Hoe kómen we hier?

'Hier moet Mac heen!', twitterde @henkjansmits na een blijkbaar puik etentje in Sint Willebrord. O&O, daar hadden we nog nooit van gehoord. Dat maakte nieuwsgierig.

Op naar Sint Willebrord. Waar ligt dat?

De cijfers

Kosten: vijf gangen euro 69
Eten 8,5
Bediening 8,5
Entourage 7
Prijs-kwaliteit 8

Het menu:

Salade van pomelo, sepia en viskoekje - eend, kimchi, rode biet, tempura van shiso en bloedworst - rog Malaysian style - wagyu-bavette met kokosrijst - geroosterde ananas met kerrie en laurierijs.

Het is een kerkdorp in West-Brabant, bekend om zijn wielrenners, biljarters en Wilders. De PVV haalde hier bij de laatste verkiezingen 40 procent van de stemmen. 'Sint Wildersdorp', heette het in de lokale krant.

We vinden O&O in het centrum, pal tegenover de kerk, de typische plek voor een ouderwetse dorpschinees. In de inrichting zijn daar nog de sporen van te zien: de vestibule waar afhaalklanten konden wachten, het systeem-plafond met gouden strips. Inmiddels is het allemaal wat chiquer gemaakt met donker behang, zachtgele wanden en gouden beelden. Maar de luikjes naar de keuken zijn er nog steeds.

Ik snap nog steeds niet wat hier speciaal aan is.

Chef-kok Danny Tsang kwam 35 jaar geleden uit Hongkong om in Brabant babi pangang te maken. Maar inmiddels heeft zich in zijn keuken een culturele revolutie voltrokken. Tsang legt zich tegenwoordig toe op de Chinees/Zuidoost-Aziatische keuken met een knipoog naar de Franse cuisine. Het is een van de mooiste kruisbestuivingen in de gastronomie. Mits goed gedaan.

En: doet O&O het goed?

Nou en of. We beginnen met een houten bentobox gevuld met een frisse salade van pomelo (een soort grapefruit) garnalen, cashewnoten en koriander. In het vakje daarnaast ligt een fantastische gehaktbal van inktvisvlees op een stokje: bros goudbruin gebakken, sponzig zacht van binnen. Er zit ook een viskoekje bij. Dat smaakt vooral naar rook.

Daarna volgt een intrigerend staaltje geoculinair overspel van Franse eend op Koreaanse kimchi, met rode biet en tempura van bloedworst. De sappige eend, de flink gepeperde zure groente, het zoet van de biet: het is een interessante volkenbond van smaken. Wie zijn bloedworst graag knapperig eet (wij!): maak er tempura van.

De gebakken rogvleugel met zoetzure saus en Thaise basilicum is minder opwindend, maar daarom niet minder lekker. De bavette van wagyurund is goed gekozen: juist het werkvlees van dit Japanse edelrund is het beste deel. De bavette is gebraden op de Green Egg tot malse lapjes met een grove draad, geserveerd met anijschampignons, pommes dauphine en kokosrijst: nooit gedacht dat we die laatste twee ooit eens samen op één bord zouden zien. Er zit een geweldige uiensaus bij met zo veel peper dat onze stem ervan overslaat.

Oef! En het dessert?

Dat is meestal de achilleshiel van de Chinees, maar hier eveneens uitmuntend. Zoet geroosterde ananas met kruidige accenten van Jamaicaanse piment en zacht ijs van laurier.

Hoe is de bediening?

O&O is een echt familiebedrijf. Moeder Helena staat achter de balie, dochter Wendy helpt in de keuken, haar zus Monica is een elegante verschijning als gastvrouw en een prima sommelier. Er is ook nog een zoon, die studeert en zit in Seoul.

Sambal bij?

Rot op jij. O&O is dat niveau allang ontstegen (al belt er nog wel eens iemand voor babi pangang, zegt Monica) en toont een schitterend staaltje Chinees aanpassingsvermogen. Bedankt Henkjan: dat moeten mensen vaker doen.

O&O

Dorpsstraat 138
St. Willebrord
restaurantoeno.nl