Die conclusie valt te trekken uit een studie die deze week is gepubliceerd in Nature Genetics.
Een internationale groep onderzoekers bestudeerde de genetische achtergrond van telomeren, de uiteinden van de chromosomen in de cel. Telomeren worden korter bij elke celceling. Telomeerlengte geldt daarom als marker voor biologische leeftijd. Mensen waarbij de telomeren korter zijn danwel sneller slijten, lopen meer risico op verouderingskwalen.
De onderzoekers bekeken meer dan 500 duizend genetische varianten die vaker voorkomen bij mensen met kortere telomeren. Zo kwamen ze een aantal genen op het spoor nabij het al bekende verouderingsgen TERC, dat verband houdt met telomeerlengte van stamcellen. Deze varianten leken de drager drie tot vier jaar extra veroudering op te leveren.
De dragers van deze varianten lijken voorbestemd kortere telomeren te hebben dan hun leeftijdgenoten en dus waarschijnlijk sneller biologisch te verouderen. Iemand die de variant van beide ouders erft (en dus twee kopieën heeft) is tot zeven jaar ouder.
Het onderzoek kan van belang zijn om mensen te identificeren die groter risico lopen op verouderingsgerelateerde ziektes. Dan kan extra kritisch gekeken worden naar risicofactoren als roken, obesitas of gebrek aan beweging.
Aan het onderzoek deden naast onderzoekers van de universiteit van Leicester en Kings College London ook wetenschappers van de afdeling Cardiologie van het UMC Groningen mee. Zij gebruikten data van het Groningse bevolkingsonderzoek PREVEND.