Antonio Caldara: Il più bel nome

'Il più bel nome' is een intrigerende titel voor een muziekstuk. Wat zou dat zijn, die 'mooiste naam'? 'Il più bel nome' is een intrigerende titel voor een muziekstuk. Wat zou dat zijn, die 'mooiste naam'? Antonio Caldara en zijn librettist Pariati weten het antwoord op die vraag in 1708 wel anderhalf uur uit te stellen, net als in 1708, toen deze 'serenata' voor het eerst klonk, tijdens het huwelijk van de latere keizer Karel VI en Elisabeth Christine van Braunschweig-Wolfenbüttel. Het klinkt als een opera, maar is het niet, want van handeling is nauwelijks sprake. Venus, Juno, Hercules en Paris palaveren eerst lange tijd over de vraag of schoonheid te verkiezen is boven deugdzaamheid, waarna het Lot verkondigt dat er één godheid is die beide kwaliteiten bezit, waarmee ze alle ander in de schaduw stelt. Na lang aandringen komt de aap uit de mouw: haar naam, de mooiste van allemaal, is Elisa - die van de vorstelijke bruid, natuurlijk. Caldara, destijds Karels hofcomponist, wist deze twee uur durende loftuiting van een oorstrelende en toch nog afwisselende muzikale aankleding te voorzien, en het jonge zangersclubje en dito orkest dat op deze live opgenomen cd aantreden, kwijten zich met aanstekelijk enthousiasme van hun taak. Een sympathieke onderneming, als staat de diepgang uiteraard niet in verhouding met de lengte.