Antichamber

Op het eerste gehoor gebeurt er erg weinig in de muziek van de op Cyprus geboren, in Engeland opgegroeide en in Nederland groot geworden componist Yannis Kyriakides. Traag verglijdende klanken spelen de hoofdrol, en zelfs als er drukte is, is die tamelijk statisch en van lange duur. Met een beetje kwade wil zou je zijn werk kunnen omschrijven als muzikaal behang met een modern motiefje. Maar met iets meer aandacht vallen er vreemde onderlagen te bespeuren - die bijna altijd afkomstig zijn uit een computer, een iPod, of een eenvoudige platenspeler. Technologie is nooit ver weg. Zo wordt in Telegraphic de klank van zes instrumenten gekanaliseerd met behulp van telegraafsleutels, wat leidt tot een vervreemdend heen en weer schakelen tussen verschillende akkoorden. Het wonderlijke is dat de technologie geen kille indruk maakt, maar eerder broos en humaan aandoet. Kyriakides' uitsluitend voor instrumenten gedachte muziek heeft diezelfde kwaliteiten. Het pianokwintet hYDAtorizon biedt uitgesproken serene klankmengsels, ongrijpbaar door trage glissandi, maar bevat tegelijkertijd demarcatiepunten die buiten dat continuüm lijken te staan, zoals in het binnenwerk van de piano gespeelde staccato-tonen. Het meest overtuigend is de compositie, Antichamber, een volwaardig strijkkwartet, waarin een computer echter zorgt dat de live-klank in vreemde brokjes naijlt, zodat het soms bijna lijkt of de cd blijft hangen. De overige werken doen daar weinig voor onder, mede dank zij het aandeel van meestermuzikanten als trompettist Marco Blaauw.