Stilte Opname

Op de ranglijst van grove fouten der natuur nemen 'ernstig zieke kinderen' een toppositie in. Toen Arthur Umbgrove gevraagd werd om op te treden in het Amsterdamse Emma Kinderziekenhuis sloeg hij dat aanbod af, omdat zijn liedjes te volwassen, en dus ongeschikt waren. Wel liep hij vervolgens twee maanden in het ziekenhuis mee om inspiratie op te doen voor liedjes over de kinderen die daar soms maandenlang liggen. De opbrengsten van de cd Stilte Opname gaan naar het ziekenhuis. Muzikaal vallen de nummers in het vlotte jazzy popstramien van Umbgrove en zijn pianist Alberto Klein Goldewijk, maar de teksten zijn van een andere orde. Umbgrove heeft een sterk inlevingsvermogen en schrijft heel beeldend. Vanuit het ouderperspectief, zoals het ontroerende relaas van de moeder die thuis de kamer van haar zieke kind stofzuigt. Maar ook door de ogen van de kinderen. Ronduit beklemmend is de door Birgit Schuurman gezongen brief van een ziek meisje aan haar schoolvriendin. Zij ziet geen sneeuw, omdat de jongen bij het raam de gordijnen steeds dicht heeft. En van de cliniclowns wordt ze alleen maar heel erg treurig. Eenzelfde begrijpelijke cynische ondertoon heeft Bakje met eikels, waarin het goedbedoelde werk van activiteitenbegeleiders wordt bezongen. Ondanks het optimistische Thuis is het een album dat je bij de strot grijpt.