Händel

Vannacht barst op tv vast weer het getetter los van Händels Music for the Royal Fireworks. Niks bijzonders, in de nieuwjaarsnacht. Maar voor Händelliefhebbers vormt het de opmaat tot een druk jaar. Georg Friedrich Händel, in 1685 geboren in Halle, stierf 250 jaar geleden als George Frideric Handel in zijn adoptiefstad Londen. Het levert een stroom concerten, tentoonstellingen, festivals, cd's, symposia en boeken op. Medejubilarissen als Purcell, Haydn en Mendelssohn krijgen daar nog een harde dobber aan. Alfredo Bernardini, de Italiaans-Amsterdamse barokhoboïst, was er op tijd bij. Met zijn ensemble Zefiro nam hij Händels vuurwerkmuziek op. Bernardini gaat daarbij evenwichtiger te werk dan Hervé Niquet, de Fransman van wie de koperblazers uit authenticiteitsoogpunt best op twee wielen door de bocht mogen scheuren. Het aardige van Bernardini's cd zit hem vooral in de andere stukken: drie Concerti a due cori, intermezzo's waarmee Händel zijn oratoriumuitvoeringen opluisterde. Het 'due cori' uit de titel verwijst naar de koper- en houtsecties die hij tegenover elkaar plaatste.   Het is muziek waarmee Händelianen elkaar de maat kunnen nemen. Naar goed barokgebruik sprokkelde de componist de noten bij elkaar uit eerder werk. Achter een neutraal ogend Allegro schuilt het Messiah-koor 'And the Glory of the Lord'. Voor andere delen zijn oratoria als Esther en Belshazzar geplunderd. Ensemble Zefiro speelt de concerten geconcentreerd, puntig en hecht. Wat niet wegneemt dat je een behoorlijk sterke Händelmaag moet hebben, wil je alles in één keer weg schrokken.