Eggert, Matthews, Verbey en Glanert

Het springt niet zeer in het oog, maar het eerbiedwaardige Koninklijk Concertgebouworkest stopt behoorlijk wat eigentijdse muziek in zijn programma's, en zet van tijd tot tijd ook componisten aan het werk. Drie daaruit voortgekomen opdrachtwerken, plus een oorspronkelijk voor de BBC geschreven compositie, zijn nu uitgebracht op het eigen live-label van het orkest, in een nieuwe reeks die Horizon heet. De markt voor dergelijke cd's is nu eenmaal erg bescheiden, dus deze release kan gezien worden als een signaal dat nieuwe muziek er in de visie van het KCO wel degelijk toe doet. Het orkest haalt er telkens dezelfde specialist bij, de Duitse dirigent Markus Stenz. Het verstrekken van een compositie-opdracht blijft per definitie een schot in het duister. Je moet maar afwachten hoe het uitvalt. Toch zijn de hier verzamelde componisten geen kleine jongens: de Nederlander Theo Verbey, wiens naam alleen binnen in het boekje correct gespeld wordt, leverde een werk met de titel 'LIED' waarin solist Jörgen van Rijen de vocale kwaliteiten van de trombone mag exploreren. Verbeys grammatica is bekend: het vierdelige stuk heeft een organisch verloop en de vloeiende, vanzelfsprekende lijnen van de trombone wijken alleen in een korte cadens voor quasi-moeizaam gerasp. De Engelsman Colin Matthews laat in 'Turning Point' een razende machinerie geleidelijk oplossen in diffuse wemelingen die na een minuut of tien omslaan in langgerekte plateauklanken. Matthews heeft in elk geval een eigen geluid, wat je van de twee Duitse componisten op de cd niet kunt zeggen. Moritz Eggert, een kruisbestuiver tussen jazz en hedendaagse gecomponeerde muziek, zet de luisteraar in 'Number 9 VI: a bigger splash' in een polystilistische achtbaan die virtuoos hoekjes omslaat, maar niets beklijvends teweegbrengt. Collega Detlev Glanert doet in zijn 'Theatrum Bestiarum' een paar heel aardige dingen met het orgel, maar blijkt op den duur al te schatplichtig aan Stravinsky.