Mahler, Lied von der Erde

De opmerkelijkste Mahlerproductie sinds jaren - om redenen van curiositeit - komt uit Singapore. Hoe zeg je U-bocht in het Chinees? Gustav Mahlers 'Lied von der Erde' (1909) is een zesdelige symfonie voor orkest en twee solozangers. Gezet op 'Chinese poëzie' in Duitse bewerkingen van de dichter Hans Bethge. Daniel Ng, een in Hong Kong geboren Mahlerliefhebber, had genoeg van Bethge. Ng heeft de teksten van Mahlers symfonie over 'Weltschmerz', alcohol en afscheid terugvertaald naar het Chinees, en waar mogelijk herleid tot oorspronkelijk dichtwerk uit de Tang dynastie van een millennium geleden. Te raden valt dat er voor Ng nogal wat spanning heeft gezeten tussen Mahler en de Tang-dynastie. Bethge aapte zijn chinoiserieën na van een andere dichter, Hans Heilman, en die had ze weer van een Franse dichteres, Judith Gautier, en van een echte kenner van het Chinees, de Franse sinoloog Hervey-Saint-Denys. Of Ng's versie klopt, voor de Europese luisteraar zal het weinig uitmaken. Het is meer de klank van Ng's moedertaal die treft, en de vocale stijl die daar wellicht mee samenhangt. Ning Liang (mezzosopraan) en Warren Mok (tenor) presenteren met het Singapore Symphony Orchestra onder leiding van Lan Shui een Mahler met Pekingopera-achtige trekjes. Stemmen als pas geslepen kartelmessen. Ook de Mahlerklank van het orkest is vlijmscherp, en in de ritmische opvattingen van de gejaagde Shan Lui heeft zelfs 'Der Einsame im Herbst' weinig rust in zijn donder. Evengoed: een finale ('Der Abschied') met naar keuze een 'Chinees slot' of een 'Duits slot', met de woorden die Mahler zelf aan elkaar dichtte, kom je in het Concertgebouw of de Musikverein niet vaak tegen.