Ons is een kijnt geboren

Wie de neiging krijgt wild om zich heen te slaan als het ensemble Aventure Ons is een kijnt geboren begint te zingen, moet wat geduld hebben. Niet meteen de zoete maagd en het cribbekijn uit het raam kieperen. Middeleeuwse muziek uitvoeren is ook maar mensenwerk. De professoren Oosterman (Oudere Nederlandse Letterkunde) en Koldeweij (Kunstgeschiedenis van de Middeleeuwen), toelichters, kunnen er niets aan doen dat muzieknoten als in het oud-Hollandse Handschrift Koning voor de musicus van nu niet meer betekenen dan een summiere gebruiksaanwijzing. De bundel, genoemd naar een vroegere eigenaar, geeft beknopte maar kostbare informatie, hopelijk leidend tot enig begrip van hoe Hollandse burgers rond 1500 hun kerstrepertoire zongen, floten en vedelden. De liederen gaan niet alleen over kerstjolijt, maar ook over de dood en hoe ons 'vleisch sal rotten onder tslijc'. Uit dat laatste hebben de blokfluitiste Ita Hijmans en haar gezelschap een tweede cd gebotteld, Adieu, naturlic leven mijn. Het bijzondere aan het Handschrift Koning is dat de liederen in een aantal gevallen polyfoon zijn opgeschreven. Aventure vertaalt de sobere lijnenspelletjes in ingetogen ensemblewerk. En doet dat met oer-Hollands talent voor schraal en kaal zingen, vaak tegen de toon aan. Maar als we blij zijn met elke roestige kookpot die uit een 16de-eeuwse put wordt opgediept, dan zijn we dat ook met het ensemble Aventure.