De l'Estocart: Deux coeurs aimants

Ook bij kenners van renaissancemuziek zal de naam van Paschal de l'Estocart niet direct de oren doen spitsen. Maar dat zou wel eens anders kunnen worden nu het Franse ensemble Ludus Modalis een cd aan zijn chansons spirituelles en Latijnstalige gezangen heeft gewijd. De l'Estocart werd geboren in 1539, had protestantse sympathieën, en verdween na 1584 geheel uit de geschiedenis. De cd Deux coeurs aimants, die in Frankrijk al bekroond is met een Diapason d'or, laat horen dat hij een edelsmid met noten was, die wendbaar omging met teksten, textuur en ritmiek, en die en passant akkoorden met kleine weerhaakjes in zijn harmonieën verwerkt; niet meteen hemelbestormend, maar wel pikant. De titel Deux coeurs aimants kan de luisteraar op het verkeerde been zetten, want het gaat niet om liefdesliedjes, maar om devote gezangen, die echter wel dikwijls gehuld zijn in het klinkende gewaad dat we kennen van de chansons uit die tijd. Ze zullen ook eerder bedoeld zijn voor huiselijke stichting dan voor gebruik in de kerk. Maar het ware genot komt van de wijze waarop de tien zangers van Ludus Modalis de muziek vertolken: geheel a cappella uiteraard, dikwijls met een zanger per stem, soms met meer. Ze beheersen de kunst van het rein intoneren tot in de perfectie, waardoor de luisteraar bij voortduring verkeert in een weldadig klankbad, maar zijn toch ook niet beducht voor een beetje persoonlijke inkleuring, zodat het nergens steriel wordt.